Hægt er að sækja Word Perfect útgáfu af skjalinu, sjá upplýsingar um uppsetningu á Netscape fyrir Word Perfect skjöl.

1994–95. – 1064 ár frá stofnun Alþingis.
118. löggjafarþing. – 288 . mál.
658. Svar


félagsmálaráðherra við fyrirspurn Guðmundar Hallvarðssonar um samþykktir Alþjóðavinnumálastofnunarinnar (ILO).

    Fyrirspurnin hljóðar svo:
    1 .     Hvaða samþykktir Alþjóðavinnumálastofnunarinnar hefur Ísland ekki fullgilt en hafa feng ið fullgildingu einhvers annars norræns ríkis? Hvers eðlis eru þær samþykktir?
    2 .     Hver var afstaða fulltrúa félagsmálaráðuneytis, Vinnuveitendasambandsins og ASÍ sem setið hafa þing ILO þegar atkvæði voru greidd um áðurgreindar samþykktir?

1. Samþykktir Alþjóðavinnumálastofnunarinnar.
    Þing Alþjóðavinnumálastofnunarinnar (ILO), Alþjóðavinnumálaþingin, hafa samtals afgreitt frá árinu 1919 til ársins 1994 175 alþjóðasamþykktir. Ísland hefur fullgilt 18 þessara samþykkta. Samtals hafa 61 samþykkt ekki verið fullgilt af Norðurlöndunum. Ýmsar skýringar eru á þessu. Í sumum tilvikum ganga þessar samþykktir ekki nægilega langt að mati Norðurlandanna, þær eru of ítarlegar eða ganga þvert á venjur á vinnumarkaði í þessum löndum. Miðað við 31. desember 1993 var fjöldi fullgildinga Norðurlanda sem hér segir: Danmörk 62 fullgildingar, Finnland 85, Ísland 18, Noregur 99 og Svíþjóð 84. Rétt er að taka fram að löndin eru ekki skuldbundin af þessum fjölda samþykkta vegna þess að í sumum tilvikum hafa nýjar leyst af hólmi eldri samþykktir.
    Ekki er hægt að lesa neina ákveðna reglu út úr samanburði á annars vegar fullgildingum Íslands og fullgildingum annarra Norðurlanda. Ísland hefur fullgilt samþykktir um grundvallarréttindi launafólks sem snerta skráningu á upplýsingum um vinnumarkaðinn, um stefnu í vinnumálum, um öryggi og hollustuhætti á vinnustöðum, um málefni fatlaðra, um jafnréttismál, um almannatryggingar, um málefni skipverja o.s.frv. Ísland hefur hins vegar eins og önnur Norðurlönd ekki fullgilt samþykktir sem snerta ákvörðun lágmarkslauna. Norðurlöndin hafa verið samstíga í þeirri afstöðu sinni að það sé hlutverk aðila vinnumarkaðarins að semja um kaup og kjör. Um nánari upplýsingar er vísað til skrár yfir samþykktir ILO í fylgiskjali.

2. Afstaða fulltrúa Íslands á Alþjóðavinnumálaþinginu.
    Fyrirspyrjandi spyr um afstöðu fulltrúa Íslands á Alþjóðavinnumálaþinginu þegar samþykktir ILO hafa verið til afgreiðslu. Í þessu sambandi skal tekið fram að skv. 3. gr. 1. tölul. stofnskrár Alþjóðavinnumálastofnunarinnar skal allsherjarþing fulltrúa aðildarríkjanna koma saman til fundar þegar þörf krefur, þó eigi sjaldnar en einu sinni á ári. Tekið er fram að þar eigi sæti fjórir fulltrúar frá hverju ríki. Tveir skulu vera fulltrúar hlutaðeigandi ríkisstjórnar og annar hinna tveggja fulltrúi atvinnurekenda en hinn fulltrúi launafólks.
    Í 3. gr. 2. tölul. stofnskrárinnar kemur fram að hver fulltrúi getur haft með sér ráðgjafa en þeir mega ekki vera fleiri en tveir um hvert málefni sem er á dagskrá þingsins. Með fullgildingu stofnskrárinnar skuldbindur aðildarríki sig til þess að skipa fulltrúa aðila vinnumarkaðarins í sendinefnd til þátttöku í Alþjóðavinnumálaþinginu í samráði við helstu samtök atvinnurekenda og launafólks, sbr. 3. gr. 5. tölul. Við skipun fulltrúa aðila vinnumarkaðarins í sendinefnd Ís lands hefur frá upphafi verið haft samráð við Alþýðusamband Íslands (ASÍ) og Vinnuveitendasamband Íslands (VSÍ). Embættismenn úr félagsmálaráðuneyti og utanríkisráðuneyti hafa verið fulltrúar ríkisstjórnarinnar í nefndinni.
    Samkvæmt a-lið 2. mgr. 13. gr. í stofnskrár ILO skal aðildarríki greiða allan kostnað vegna þátttöku fulltrúa í Alþjóðavinnumálaþinginu. Í skýrslu félagsmálaráðherra um 80. Alþjóðavinnumálaþingið 1993 sem lögð var fyrir Alþingi í febrúar 1994 er birt skrá yfir fulltrúa í sendinefndum Íslands á vinnumálaþinginu frá árinu 1945 þegar aðild Íslands var samþykkt á 27. þinginu í París, til ársins 1993. Þar kemur fram að orðið hefur misbrestur á þátttöku af hálfu Íslands. Nefna má sem dæmi að á tímabilinu 1953 til 1972 voru haldin 21 þing en einungis þrjú voru sótt af hálfu Íslands. Frá árinu 1972 er um nokkuð reglubundna þátttöku að ræða en á henni eru undantekningar. Það skal upplýst að frá árinu 1972 til ársins 1985 sóttu Íslendingar Alþjóðavinnumálaþingið í u.þ.b. tvær af þremur vikum sem þingið stóð. Þetta mun hafa verið gert í sparnaðarskyni. Af gögnum félagsmálaráðuneytisins er ekki hægt að ráða hvort fyrstu tvær vikur þingsins voru sóttar eða tvær síðustu vikurnar. Á því verður hins vegar að vekja athygli að atkvæðagreiðslur um alþjóðasamþykktir ILO fara fram á síðustu dögum Alþjóðavinnumálaþingsins. Frá árinu 1986 hefur þátttaka af hálfu Íslands verið í samræmi við stofnskrá Alþjóðavinnumálastofnunarinnar.
    Á það skal minnt að árið 1970 var stofnuð fastanefnd Íslands í Genf. Frá því ári var annar fulltrúi ríkisstjórnarinnar, sem hafði atkvæðisrétt á þinginu, frá utanríkisráðuneytinu. Hann var jafnframt starfsmaður fastanefndar Íslands í Genf. Hinn aðalfulltrúi ríkisstjórnar Íslands á vinnumálaþinginu hefur verið fulltrúi félagsmálaráðuneytisins.
    Í fylgiskjali, sem hefur að geyma skrá yfir samþykktir Alþjóðavinnumálaþingsins, kemur fram afstaða fulltrúa Íslands í atkvæðagreiðslum um samþykktirnar. Rétt er að taka fram að íslensk stjórnvöld hafa ekki heimild til að hafa áhrif á afstöðu fulltrúa aðila vinnumarkaðarins til málefna sem koma til umfjöllunar eða eru til afgreiðslu á Alþjóðavinnumálaþinginu.



Fylgiskjal.






REPRÓ 9 síður