Aðrar útgáfur af skjalinu: PDF -
Word Perfect 126. löggjafarþing 2000–2001.
Þskj. 47 — 47. mál.
Tillaga til þingsályktunar
um varanlegar samgöngubætur á Vestfjörðum.
Flm.: Guðjón A. Kristjánsson.
Alþingi ályktar að fela samgönguráðherra að láta kanna hagkvæmni þess að gera jarðgöng
úr botni Ísafjarðar, innst í Ísafjarðardjúpi, undir Kollafjarðarheiði. Að sunnanverðu, á
Barðaströnd, yrðu þau tveggja arma og kæmu annars vegar út í Skálmardal, sem gengur inn
úr Skálmarfirði, og hins vegar í Fjarðarhornsdal, innst í Kollafirði. Einnig verði könnuð
hagkvæmni þess að gera jarðgöng undir Eyrarfjall, sem gengju úr Mjóafirði í Ísafjarðardjúpi
yfir í Ísafjarðarbotn, og að þvera Þorskafjörð, Djúpafjörð og Gufufjörð á Barðaströnd.
Greinargerð.
Ljóst er að samgöngur á Vestfjörðum standa mjög í vegi fyrir frekari framþróun á
svæðinu. Á það sérstaklega við á vetrum þegar vegir eru iðulega ófærir eða illfærir um
langan tíma vegna snjóþyngsla og óveðra. Flutningsmaður þessarar tillögu telur að gerð
jarðganga sé í raun eina leiðin til að tryggja vetrarsamgöngur til og frá Vestfjörðum og innan
svæðisins. Í tillögunni er gengið út frá því að vegur verði lagður um Arnkötludal og tekinn
í notkun, hvort sem unnið verður eftir hugmyndum tillögunnar eða núgildandi vegáætlun.
Lagt er til að borin verði saman hagkvæmni þess að bæta samgöngur innan svæðisins með
framkvæmd þessarar tillögu annars vegar og með því að fylgja núverandi vegáætlun hins
vegar en þar er ekki gert ráð fyrir jarðgöngum á þessum slóðum. Þá verði borin saman
hagkvæmni styttingar vegalengdar og aukins öryggis á leiðunum milli Patreksfjarðar og
Gilsfjarðar og Ísafjarðarbæjar og Gilsfjarðar, verði hugmyndir þessarar tillögu að veruleika,
og þeirrar hagkvæmni sem næst á sömu leiðum verði núgildandi vegáætlun fylgt. Einnig
verði kostir og gallar núgildandi vegáætlunar næstu 10–15 árin bornir saman við kostnað við
þessa hugmynd sem kæmi á heilsársvegasambandi milli sunnan- og norðanverðra Vestfjarða
og við þjóðveg eitt og suðvesturhorn landsins.
Flutningsmaður er eindregið þeirrar skoðunar að jarðgöng sem stytta vegalengdir milli
staða og leysa okkur undan snjómokstri á erfiðum fjallvegum sé sú lausn sem stefna beri að
þegar leita skal leiða sem talist geta varanlegar samgöngubætur. Þetta á auðvitað best við á
snjóþyngstu fjallvegum landsins, t.d. á Vestfjörðum. Það hefur einnig sýnt sig að þverun
fjarða bæði styttir vegalengdir og færir vegastæði af snjóþungum hættusvæðum. Þverun
Þorskafjarðar, Djúpafjarðar og Gufufjarðar á Barðaströnd yrði sams konar samgöngubót og
þverun Gilsfjarðar og Dýrafjarðar.
Með varanlegum samgöngubótum eins og hér er lýst má reikna með að gríðarstórum
áfanga megi ná í samgöngumálum. Með þessum breytingum væri ekki lengur yfir neina
fjallvegi að fara, utan Kleifaheiðar og Hálfdáns, sem talist geta farartálmi að vetri til.