Frú forseti. Ég hygg að hv. þingmaður hafi misskilið mig eða talið að ég væri að tala bókstaflega þegar ég tók dæmi um a, b og c. Það sem ég átti raunverulega við var nákvæmlega það sem hv. þingmaður sagði í lokin, það er að fjárhagsstaða sveitarfélaganna er mjög misjöfn. Menn eiga að horfa þannig á að það er alveg hægt að flokka sveitarfélög miðað við fjárhagsstöðu þeirra. Það þarf ekki að kalla þau a, b eða c; það má kalla þau eitthvað allt annað. Kjarni málsins er hins vegar sá að þau búa við mjög mismunandi rekstrarskilyrði. Þær lausnir sem notaðar eru í Reykjavík henta ekki alltaf á Raufarhöfn, bara svo dæmi sé tekið. Þetta er það sem ég var að benda á. Menn verða að horfast í augu við staðreyndir og þær eru að sveitarfélögin eru mjög misjöfn, þurfa mismunandi lausnir og aðferðir og við eigum að viðurkenna það. Ég er alveg sannfærð um að um leið og menn fara að vinna þannig með sveitarstjórnarstigið mun það koma litlu sveitarfélögunum miklu betur en í dag. Í umræðum um t.d. fjármagnstekjuskatt, af því að við vorum að ræða hann áðan, er mjög misjafnt hvar fjármagnstekjuskatturinn verður helst til og hvert hann skilar sér helst. Ég nefndi almenningssamgöngur áðan. Allar umræður um almenningssamgöngur gagnast ekkert sveitarfélögum t.d. á Raufarhöfn og á því svæði. Það er vandamál suðvesturhornsins. Vandamál sveitarfélaganna eru því misjöfn og þau ráðast af stærðinni og engu öðru.