Frú forseti. Ég vil byrja á að spyrja hv. þingmann: Í hvorum hópnum er ég, góðu gæjanna eða vondu gæjanna, þeirra sem eru góðir og vilja breyta stjórnarskránni, eins og hv. þingmaður vill, eða hinna sem eru á móti því? Hún er búin að flokka alla í þessa hópa.
Svo segir hv. þingmaður að hún vilji breyta stjórnarskránni hratt og vel og fá þjóðina að. En það merkilega er, frú forseti, að þjóðin kemur ekkert að þessu ferli, ekki neitt. Hún má kjósa um eitthvað sem ekki er bindandi, en hún hefur ekkert um það að segja, hún lætur bara álit sitt í ljós og svo búið.
Svo fer það nefnilega til þingsins og það verður þingið sem afgreiðir frumvarpið, ef það kemst svo langt. Það verður þingið sem ákveður stjórnarskrá fyrir þjóðina vegna þess að menn eru með rangt ferli.
Ég hef lagt til ferli sem gerir það að verkum að þjóðin geti greitt atkvæði um stjórnarskrána sína sjálf. Það er ferli sem felst í því að breyta 79. gr. fyrst. Ég er búinn að leggja það fram, ég hef rætt um málið í hv. nefnd sem fékk það. Og þá mundi þjóðin virkilega fá að kjósa um sína eigin stjórnarskrá en ekki eitthvert þing sem hv. þingmaður vill. Það að fara svona hratt í málið þýðir að þjóðin kýs ekkert um málið.
Svo er það spurningin um skoðanakannanir. Ég vil spyrja hv. þingmann: Er ekki miklu skynsamlegra að fara í skoðanakannanir vegna þess að þegar menn kjósa um eitthvað halda þeir að þeir hafi áhrif og þeir segja annaðhvort já eða nei. En í skoðanakönnun getur maður sagt: Ertu hlynntur forsetaembættinu; mjög mikið, frekar mikið o.s.frv.? Hægt er að fá miklu, miklu meiri upplýsingar með því að fara í skoðanakönnun, það er miklu, miklu ódýrara og það er hægt að framkvæma hana aftur og aftur.