Fyrri ræða

140. löggjafarþing — 88. fundur,  25. apr. 2012.

lögreglulög.

739. mál
[18:00]
Hlusta - Horfa

Ragnheiður E. Árnadóttir (S) (andsvar):

Virðulegur forseti. Ég verð að lýsa mig ósammála hæstv. ráðherra. Það er gott og gilt að fá fram vilja löggjafans, en eins og hæstv. ráðherra bendir réttilega á er verið að tala um vilja löggjafans sem tekur svo gildi í framtíðinni. Þá erum við að skuldbinda framtíðarlöggjafann til að hlíta einhverjum ákvörðunum sem við tökum hér. Allt í lagi, það hefur verið gert áður, en það þarf líka að huga að fjárhagslega ávinningnum. Ég segi fyrir mig að hluti af minni niðurstöðu hlýtur að vera byggður á því hvort þetta sé fjárhagslega hagkvæmt eða ekki, hvort þetta skili rekstrarlegum ávinningi fyrir skattgreiðendur og ekki síst fyrir íbúana á þessum svæðum. Rætt er um kostnaðinn fyrir ríkið við að reka þetta, en það verður líka að meta fjárhagslega afkomu og áhrif á íbúa þeirra svæða sem þarna um ræðir. Hversu miklu meira kostar það til dæmis fyrir íbúa í Vestmannaeyjum að fara upp á land til að sækja þjónustu sem nú er veitt í Eyjum, svo ég nefni dæmi og þannig spursmál?

Ég hef bara heyrt í gegnum tíðina of mikið um væntan fjárhagslegan ávinning og hagræðingu af þessari og hinni sameiningu þannig að ég tek öllum slíkum yfirlýsingum — og ég geri ekki lítið úr heilbrigðri skynsemi hæstv. ráðherra — með miklum fyrirvara. Ég þyrfti lengri tíma í ræðustól til að nefna dæmi sem ég gæti þulið upp um sameiningar í ríkisrekstri og opinberum rekstri sem áttu að skila mikilli hagræðingu en sú hagræðing hefur einfaldlega í (Forseti hringir.) gegnum tíðina oft á tíðum látið á sér standa.

Næsta ræða