Virðulegur forseti. Ég þakka hv. þm. Sigurði Inga Jóhannssyni fyrir þetta andsvar.
Nei, ég minnist þess ekki hvorki í rannsóknarskýrslunni né í umfjöllun þingmannanefndarinnar að nokkurn tímann hafi verið rætt um að það skipti meginmáli við endurreisn íslensks samfélags, eða til að skoða af hverju efnahagshrunið varð, að fækka þyrfti ráðuneytum. Hins vegar kom það mjög skýrt fram í rannsóknarskýrslu Alþingis sem og í tillögum þingmannanefndarinnar að efla þyrfti formfestu í stjórnsýslunni, það þyrfti að efla og styrkja stöðugleika í stjórnsýslunni og að endurskrifa þyrfti verklagið innan Stjórnarráðsins svo stjórnsýslan væri skýr, gegnsæ og öllum ljós. Það er ekki sýnilegt, virðulegur forseti, að slík vinna hafi í raun og veru farið fram og sé einhver undanfari þeirra breytinga sem hér er verið að gera, sem hefði þó þremur árum eftir hrun verið æskilegt að hefði verið ákveðið forgangsverkefni framkvæmdarvaldsins að fara í. En svo virðist ekki vera og er ekki sýnilegt.
Ráðuneytisstjórar hafa verið færðir á milli einstakra ráðuneyta, ráðuneyti hafa verið sameinuð, en ekki kannski margir farið út. Það hefur ekki verið sýnt skriflega í hverju menn hafa verið að breyta stjórnsýslunni, efla formfestu og styrkja verklagsreglur innan stjórnsýslunnar. Það er ekki sýnilegt hér. Það er meira að segja tekið fram að smæð hins íslenska stjórnkerfis, og þá hversu mjög verkefnin hvíldu á fáum herðum, hefði frekar verið til vansa (Forseti hringir.) en hitt. Við erum þó að ganga enn lengra í að setja stór verkefni á herðar fárra. Það er í algerri andstöðu við niðurstöður rannsóknarskýrslu Alþingis.