148. löggjafarþing — 38. fundur,  8. mars 2018.

Arion banki.

[13:56]
Horfa

Bergþór Ólason (M):

Virðulegur forseti. Ég verð í byrjun ræðu minnar að fá að minna hæstv. forsætisráðherra á það að í byrjun árs 2017, sennilega í mars, ég er ekki með nákvæma dagsetningu, bókaði hún ásamt öðrum þáverandi fulltrúum í minni hluta efnahags- og viðskiptanefndar mótmæli við því að sýnt hefði verið fram á að forkaupsréttur ríkisins hefði ekki virkjast. Þetta er rifjað hér með upp þannig að því sé haldið til haga.

Það er eitt atriði sem ég vil koma sérstaklega inn á á þessum knappa tíma sem var flestum óljóst þar til nýlega, það að ríkissjóður stóð í lánastarfsemi til vogunarsjóða á árunum eftir hrun. Lánastarfsemi var færð í þann búning að um væri að ræða hlutafjáreign í Arion banka upp á 13%, eignarhlut sem var skilgreindur á móti fjárframlagi upp á 9,9 milljarða árið 2009.

Hvað kom svo í ljós fyrir rúmum hálfum mánuði þegar kröfuhafar vildu nýta sér kauprétt sem vísað var til í samningi frá 2009, samningi sem má færa rök fyrir að hafi raknað upp við stöðugleikasamningana sem stokkuðu upp spilin í málinu öllu á árinu 2015? Það sem kom í ljós var að um lán væri að ræða, lán til erlendra vogunarsjóða á árinu 2009. Það var hreinlega ótrúlegur gjörningur. Þegar á reyndi fór um uppgjörið eins og um hvern annan lánagerning. Ríkið fékk endurgreiddan höfuðstólinn með vaxtaálagi sem nam 5% álagi á tiltekinn flokk ríkisskuldabréfa og til að undirstrika að um lán væri að ræða var arðgreiðsla sem ríkið hefði fengið vegna eignarhlutarins ítrekað dregin frá uppgjörstölunni.

Ég þekki engin dæmi þess að farið hafi verið með uppgjör á hlutabréfaviðskiptum þar sem um var að ræða raunveruleg viðskipti með hlutabréf með viðlíka hætti. Ég verð því að spyrja: Stóð ríkissjóður í sambærilegum lánveitingum til fleiri aðila á árinu 2009 og á árunum þar á eftir? Hvaða heimildir lágu þar að baki og hver tók ákvörðun um þessa lánveitingu og það hvernig hún var framkvæmd? (Forseti hringir.)

Að endingu vil ég segja: Auðvitað gengur hlutverk okkar út á það hér að verja ýtrustu hagsmuni ríkissjóðs. Það er skylda okkar allra og við verðum að standa í lappirnar hvað það varðar.