Eyðum ólögum
Í hvert sinn sem ég heyri fréttir um vinnuslys sem leiðir til dauða verður mér hugsað til afleiðinga fáránlegra reglna um útreikning bóta við missi maka í skaðabótalögum. Það er skammarlegt að ekki skuli vera búið að leiðrétta þetta óréttlæti. Í tvígang hef ég lagt til að skaðabótalögin verði endurskoðuð og sérstaklega verði hugað að endurskoðun á þeim ákvæðum sem snúa að bótum til eftirlifandi maka eða sambúðarmaka vegna missis framfæranda, en ekkert hefur miðað. Bætur vegna missis fullfrísks maka miðast nú við örorku hins látna ef hann hefði lifað slysið af og eru dregnar frá upphæðinni bætur sem hinn látni hefði fengið frá Tryggingastofnun, úr slysatryggingum og örorkulífeyri frá lífeyrissjóði, en fékk aldrei. Greiðslur sem aldrei voru greiddar eru dregnar frá skaðabótunum. Mig langar til að vitna í grein í Morgunblaðinu 5. mars 2004 sem lýsir þessu vel. Hún er eftir Ástu Kristínu Siggadóttur, ekkju Vilhjálms Kristjánssonar, sem lést í vinnuslysi í Straumsvík aðeins 45 ára gamall árið 2001. Hún segir þar: " Það er staðreynd að ég og börnin misstum fullfrískan heimilisföður, hann var heill heilsu áður en slysið henti hann. En þegar til þess kemur að fá bæturnar greiddar eru þær miðaðar við örorku. Við þessa aðferðafræði skaðabótalaganna er ég mjög ósátt, við misstum fullfrískan mann og teljum sanngjarnt að fá bætur reiknaðar út frá því sem hann aflaði sem slíkur. En löggjafinn lætur ekki þar við sitja, þegar búið er að reikna út bæturnar samkvæmt örorku dregur hann frá þær bætur sem viðkomandi látinn einstaklingur hefði fengið frá Tryggingastofnun og lífeyrissjóði ef hann hefði lifað sem 100% öryrki. Þetta eru útreiknaðar upphæðir sem aldrei komu til greiðslu í þessu jarðlífi, en eru engu að síður dregnar frá sem um raunverulegar greiðslur hefði verið að ræða. Þetta eru mikil vísindi, svo ekki sé fastar að orði kveðið. Svo farið sé hratt yfir sögu þá stóðu eftir 1,6 milljón króna sem skaðabætur þegar búið var að framkvæma allan þennan pappírslega örorkugjörning."
MEIRA...

---