Sunnudagur 04. september 2005
Úr kjarnorkuveri til Kárahnjúka
Í síðustu viku fór iðnaðarnefnd Alþingis í fræðsluferð á Kárahnjúkasvæðið. Þrátt fyrir vonskuveður, snjókomu og slyddu, fór það ekki fram hjá okkur nefndarmönnum að geysilega mikið hefur verið framkvæmt síðan nefndin fór þar síðast um fyrir rúmu ári. Við höfum fylgst með framkvæmdum gegnum fjölmiðla, en sjón er sögu ríkari og kom það mér á óvart hversu hrikalega stór þessi framkvæmd er, nú þegar hún er allvel á veg komin. Við ókum m.a. að stíflunni þar sem fjöldi kínverskra verkamanna var að járnabinda og voru þeir eins og litlir rauðir dílar að sjá á stífluveggnum. Við fórum einnig að stöðvarhúsinu, sem er í byggingu inni í miðju fjalli. Þarf að aka um kílómetra löng göng sem boruð hafa verið inn í fjallið og minnti það að nokkru á atriði í James Bond mynd að koma þar, en um 500 metrar eru upp á yfirborðið frá stöðvarhúsinu. Þessi ferð í iður jarðar var álíka hrikaleg og ferð sem ég fór viku áður með umhverfis- og auðlindanefnd Norðurlandaráðs niður í göng sem Svíar hafa grafið og borað 500 metra niður í jörðina við Oskarshamn til geymslu kjarnorkuúrgangs næstu 100 þúsund árin. Það fannst mér ógnvænleg lífsreynsla. Við nefndarmenn vorum að kynna okkur ýmiskonar orkuver í Svíþjóð, s.s. nýtt kjarnorkuver í Oskarshamn, vindorkuver við Öland og hefðbundið raforkuver við Vexsjö, þar sem menn glíma við að minnka mengun og breyta brennslu til að koma til móts við skuldbindingar Svía vegna Kyotobókunarinnar. Við Íslendingar getum seint fullþakkað þau gæði landsins sem jarðhiti og vatnsorka eru, – það sér maður best þegar vandamál sem þjóðir eins og Svíar eiga við að glíma í orkumálum eru skoðuð. Nú verða iðnaðarþjóðirnar í Evrópu að taka sér tak í útblásturs- og mengunarmálum. Það er liður í baráttunni mót síaukinni hlýnun jarðar og þeim loftslagsbreytingum sem ógna lífi víða í heiminum.
MEIRA...
Mánudagur 10. nóvember 2003
Tíðinda að vænta um stofnun Hönnunarmiðstöðvar
Stofnun Hönnunarmiðstöðvar er í undirbúningi í iðnaðarráðuneytinu og er tíðinda að vænta á næstunni. Það kom fram í svari iðnaðarráðherra við fyrirspurn minni um hvað liði stofnun Hönnunarmiðstöðvar, sem hönnuðir hafa beðið óþreyjufullir eftir lengi. Vestræn iðnríki hafa fyrir löngu gert sér grein fyrir því að hönnun er sterkasta vopnið í síharðnandi samkeppni og styðja því vel við bakið á allri hönnunarstarfsemi. Það gera þau m.a. með því að reka hönnunarstöðvar og á Norðurlöndum og á Bretlandseyjum hafa þær allar það meginmarkmið að örva og styðja hönnunarstarfsemi hjá framleiðslufyrirtækjum. Starfsemi stöðvanna hefur verið að aukast á seinni árum í nágrannalöndum okkar sem er sönnun þess að stjórnvöld í þessum löndum skilja mikilvægi hönnunar til að auka verðmætasköpun og styrkja samkeppnishæfni lítilla og meðalstórra fyrirtækja. Hönnun, verð og gæði eru þau atriði sem liggja til grundvallar þegar vara er valin. Hönnun vörunnar, þ.e. útlit, eiginleikar og fjölbreytni, ræður oft úrslitum um hvort hægt sé að nota íslenska framleiðslu. Hönnun er hugvit sem við verðum að nýta. Hönnun er uppspretta framleiðsluvara og í raun ein af forsendum fyrir nýsköpun í atvinnumálum landsmanna. Tækifæri íslensks iðnaðar liggja í hönnun og vöruvöndun. Því ber stjórnvöldum skylda til að styðja duglega við bakið á þeirri hönnunarstarfsemi sem fyrir er í landinu. Stofnun hönnunarmiðstöðvar á Íslandi hefur alloft verið til umræðu. Nú síðast átti að koma á hönnunarmiðstöð samkvæmt stefnu ríkisstjórnarinnar í byggðamálum frá 2002--2005. Í iðnaðarráðuneytinu á málið sér nokkra sögu. Árið 1991 skipaði þáverandi ráðherra Jón Sigurðsson, vinnuhóp til að finna leiðir til eflingar íslenskum húsgagna- og innréttingaiðnaði og lagði hann til að komið yrði á fót miðstöð íslenskrar hönnunar en slíkar hönnunarstöðvar eru starfræktar í öllum vestrænum iðnríkjum.
MEIRA...