Ábyrgð dómsmálaráðherra vegna Barnahúss

Ég er þess fullviss að allir þingmenn sem greiddu atkvæði með því ákvæði sem dómarar hanga nú í til að sniðganga Barnahúss, töldu sig vera að treysta Barnahúsið í sessi en ekki öfugt.
Sú afstaða dómara að sniðganga Barnahúsið mun örugglega leiða til þess að færri treysti sér til að kæra kynferðislega misnotkun og að ganga í gegnum þá hræðilegu lífsreynslu og erfiðleika sem því fylgja.
Við Barnahúsið starfa einstaklingar sem hafa sérhæft sig í að taka rannsóknarviðtöl við börn, en ein af meginröksemdunum fyrir því að Barnahús var sett á laggirnar var að öll skýrslutaka og rannsóknarvinna færi fram á einum stað.
Meginmarkmiðið með starfseminni er að veita börnum að 18 ára aldri sem þolað hafa kynferðisofbeldi alla þá þjónustu sem þörf er á á einumstað. Starfsemi samræmir könnun barnaverndarnefndar, rannsókn lögreglu, læknisskoðun, sérfræðilega greiningu og meðferð. Tilgangurinn er auðvita að gera léttbærari þessa kvöl sem rannsóknar- og skýrslutaka er börnum. Þannig þurfa þau ekki margsinnis að ganga í gegnum erfiðar yfirheyrslur. Verði Barnahúsinu lokað mun það örugglega leiða til þess að færri treysti sér til að kæra kynferðislega misnotkun og ganga gegnum þá erfiðleika sem því fylgja.
Ábyrgð dómsmálaráðherra er mikil að bregðast ekki í þessu máli. Ráðherrann á að beita sér fyrir því að a.m.k. börn að 14 ára aldri sem beitt hafa verið kynferðislegri misnotkun verði áfram í umsjá Barnahússins. Það getur ráðherrann gert með því að beina því til dómsmálaráðs að reglur verði settar þar að lútandi. Að öðrum kosti verður Alþingi að grípa í taumana og breyta núgildandi lögum, þannig að lögregla og ákæruvald beri ábyrgð á skýrslutökunum, sem áfram mun treysta tilveru Barnahúss. Það er fráleitt – útí hött og ómanneskjulegt að loka Barnahúsi. Það verður að stöðva.