Synjun forsætisráðuneytisins

Ríkisstjórnin ætlar ekki að auðvelda það að fjárlaganefnd- eða félagsmálanefnd þingsins geti sinnt eftirlitsskyldu sinni og fengið botn í það hvernig allt var í pottinn búið í Byrgismálinu. Forsætisráðuneytið hefur synjað beiðni minni um að fá afhent afrit af samþykktum og bókunum frá ríkisstjórnarfundum þar sem málefni Byrgisins voru til umræðu. Forsætisráðuneytið vísar þar til upplýsingalaga sem veita ekki almenningi rétt á fundargerðum ríkisstjórnarinnar. Það er auðvitað fráleitt að leggja að jöfnu rétt alþingismanna og almennings til upplýsinga og bera fyrir sig upplýsingalögin í því efni. Þessi afstaða forsætisráðuneytisins vekur upp mikla tortryggni að ríkisstjórnin vilji halda leyndum mikilvægum upplýsingum í málinu.

Lítilsvirðing framkvæmdavaldsins við löggjafarvaldið
Í þessari beiðni minni til ríkisstjórnarinnar vakti ég líka athygli á að heimilt sé að fara fram á að farið sé með erindi sem ráðherra sendir þingnefnd sem trúnaðarmál, sbr. 1 mgr. 4. gr. reglna um aðgang að erindum til þingnefnda frá 5. desember 1994. Greinilegt er á svari ráðuneytisins að það á ekki einu sinni að verða við því að þingnefnd frá þessar upplýsingar í trúnaði. Þessi afstaða ráðuneytisins er hrein lítilvirðing framkvæmdavaldsins við löggjafarvaldið í ljósi þess eftirlitshlutverks sem þingmenn hafa með framkvæmdavaldinu.

Hvað hefur ríkisstjórnin að fela
Tvær nefndir þingsins, fjárlaganefnd- og félagsmálanefnd, eru að fjalla um grafalvarlegt mál sem sífellt er að vinda meira og meira upp á sig. Það liggur fyrir að ríkisstjórnin fékk minnisblað á árinu 2003 um fjármálaóreiðuna í Byrginu og að ríkisstjórnin hafi tekið sjálf ákvarðanir frá þeim tíma um tillögugerð til Alþingis um fjárframlög til Byrgisins en ekki fjárlaganefnd. Í fundarðgerir ríkisstjórnarinnar á að færa niðurstöður, skýra frá frásögnum ráðherra af málum og síðan samþykktir og bókanir ríkisstjórnarinnar. Auðvitað vilja nefndir þingsins sem eru að rannsaka þetta mál og átta sig á öllum málavöxtum fá að vita hvaða ákvarðanir voru teknar í ríkisstjórninni um þetta mál og á hvaða forsendum. Réttur þingmanna til þessa ætti að vera yfir allan vafa hafinn ekki síst ef nefndir þingsins eru bundnar trúnaði um það sem þær fá vitneskju um úr fundargerðum ríkisstjórnarinnar. Nei ríkisstjórnin ætlar greinilega að þvælast fyrir og gera sitt til að öll gögn komi ekki fram í dagsljósið í þessu máli.
Þetta vekur tortryggni og spurningar. Hvað hefur ríkisstjórnin eiginlega að fela í málinu?