Svar ráðherra um erlenda ríkisborgara á vinnumarkaði

Í svari félagsmálaráðherra við fyrirspurn minni um erlenda ríkisborgara á vinnumarkaði kemur fram að áætla megi að á árinu 2006 hafi 17.400 erlendir ríkisborgarara hafi starfið á íslenskum vinnumarkaði á s.l. ári. Áætlað er að af þeim muni 13.000 til 15.000 verði starfandi á Íslandi á þessu ári og á árinu 2008 er gert ráð fyrir milli 10-12.000 verði enn starfandi hér á landi. Í svari ráðherrans kemur einnig fram að áætla megi að álíka margir erlendir ríkisborgarar hefðu verið á vinnumarkaðnum og raunin hefur orðið þrátt fyrir að aðlögunarfrestur um frjálsan atvinnu- og búseturétt launafólks innan Evrópska efnahagssvæðisins hefði verið nýttur til 1. maí 2009. Erlendir ríkisborgara hefðu þá komið á vinnumarkaðinn fyrir milligöngu starfsmannaleiga.

Nýting aðlögunarfrests til ársins 2009 hefði engu breytt
Þessi niðurstaða félagsmálráðuneytisins er athyglisverð í ljósi þess að þingmenn Frjálslynda flokksins hafa haldið því fram að útlendingar hefðu ekki streymt í svona miklu mæli til landsins hefði aðlögunarfrestur um frjálsan atvinnu- og búseturétt launafólks verið nýttur fram til ársins 2009. Þar við bætist að með opnuninni 1. maí á s.l. ári var komið á beinu ráðningarsambandi milli launamanns og atvinnurekenda sem tryggir miklu betra eftirlit með því að ekki vigangist hér undirboð í launum og kjörum. Í svari ráðherrans kemur fram að ef nýttur hefði verið aðlögunarfresturinn til ársins 2009 verði að telja líklegt að atvinnurekendur hefðu mætt mikilli eftirspurn eftir vinnuafli fyrir milligöngu starfsmannaleiga, en þar hafa einmitt undirboð í launum og kjörum þrifist. Það sést best á því að í svari ráðherrans kemur fram að Vinnumálastofnunin ætlar að 50-70% starfsmanna starfsmannaleiga hafi fengið leiðréttingu á launum árið 2006. Jafnframt kemur fram að tilhneiging hafi verið hjá einstökum fyrirtækjum til að nota starfsmannaleigur sem leið til að komast hjá því að greiða laun samkvæmt íslenskum kjarasamningum. Mikilvægt er að þessum staðreyndum sé haldið til haga þegar Frjálslyndir reyna að fiska til sín atkvæði á röngum forsendum í málefnum innflytjenda.