Ráðherraræði og einræðistilburðir

Enn afhjúpar umhverfisráðherra dugleysi sitt í fréttum Ríkisútvarpsins í kvöld. Hún er spurð út í ákvörðun Einars K. Guðfinnssonar sjávarútvegsráðherra um að auka þorskkvótann um 30 þúsund tonn í ár og næsta ár, þvert ofan í alvarleg varnaðarorð vísindamanna og forstjóra Hafró. Ráðherra umhverfismála svarar því til að hún hefði kosið að farið væri að ráðgjöf vísindamannanna en að hún skilji sjávarútvegsráðherra vel því það sé svo mikill þrýstingur úti í samfélaginu um að fá aukinn kvóta… (arg) Ég saknaði þess að fréttamaðurinn skyldi ekki spyrja hana í framhaldinu hvort ríksstjórnin ætti þá ekki að segja af sér tafarlaust vegna þrýstingsins úti í samfélaginu……

En fréttamaðurinn spurði hana hins vegar hvort kvótaaukningin hefði verið rædd í ríkisstjórninni. Því svaraði umhverfisráðherra svona: Ekki beinlínis, nei. Þetta er á forræði sjávarútvegsráðherra. Hann getur tekið þessa ákvörðun í krafti valds síns (!)

Já svona er nú vinnutilhögunin á stjórnarheimilinu; heilbrigðisráðherra ákveður með hvaða hætti skorið er niður í heilbrigðiskerfinu –hvaða heilbrigðisstofnanir sameinaðar og hverjar einkavæddar, sjávarútvegsráðherra ræður hversu mikill þorskkvóti er til ráðstöfunar og eflaust líka hvernig honum er ráðstafað, iðnaðarráðherra ræður hvort álver rís í Helguvík og hvort hafin verður olíuleit innan íslenskrar efnahagslögsögu í Norður Íshafinu.

Eflaust gengur umhverfisráðherrann út frá því að kjósendur Samfylkingarinnar séu búnir að gleyma öllum loforðum um lýðræðisleg vinnubrögð, gagnsæja ákvarðanatöku og samræðustjórnmál. En fyrst það er viðurkennt og viðtekið að ráðherraræðið sé með þessum hætti í ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar, eftir hverju er þá umhverfisráðherrann að bíða…? Hún hlýtur að ráða því hversu stórt friðlandið í Þjórsárverum er, hvort Langisjór verður hluti af Vatnajökulþjóðgarði og hvort Teigsskógur verður friðaður. Eða eru það kannski bara sumir ráðherrar í sumum málafokkum sem komast upp með einræðistilburði?

---