Hin raunverulegu gildi

Mörg vötn eru runnin til sjávar síðan 1. febrúar, þegar síðasta færsla fór inn á þessa heimasíðu mína. Það hefur reynst þrautin þyngri að standa við fögur fyrirheit um virka heimasíðu þessa fyrstu daga mína í ráðherraembætti. En áhugasömum lesendum vil ég flytja þær fréttir að ég varð amma viku eftir að ég varð ráðherra (!) þ. 8. febrúar. Þá fæddust syni mínum og tengdadóttur ljómandi lítið stúlkubarn. Og mikið varð ég stolt og hamingjusöm. Það kennir manni óneitanlega að beina sjónum að hinum raunverulegu gildum tilverunnar að taka á móti barni í heiminn. Þá mýkist fókusinn á efnahagserfiðleika og bankahrun, en mikilfengleiki hinnar einföldu tilveru magnast.

Það er eitt af verkefnum stjórnmálamanna að yfirfæra þennan mikilfengleika yfir á þjóðmálin, tengja hin raunverulegu lífsgildi hverrar mannveru við hið pólitíska svið samfélagsmálanna. Endurspegla kjarnann og yfirfæra inntak hans á heildarmyndina, stóra samhengið. Mér þykir sem þetta sé eitt af verkefnum mínum sem stjórnmálamanns og tel að við vinstri-græn höfum staðið okkur nokkuð vel í því að endurspegla þessi gildi í okkar pólitísku stefnu.

Hugmyndafræði sjálfbærrar þróunar er í hnotskurn sú stefna sem horfir jafnt til innsta kjarna og ystu endimarka. Sjálfbær þróun gengur út á það að við áttum okkur á stóra samhenginu, að við bregðumst við heima fyrir en hugsum um heildarhagsmuni mannkynsins og jarðarinnar. Ég gleðst þegar ég finn þessa samsvörun þeirrar pólitísku stefnu sem ég stend fyrir og þess sem hendir í mínu persónulega lífi. Mér er ljúft að rækja skyldur mínar jafnt sem umhverfisráðherra og amma.

---