Herra forseti. Hér er verið að ræða þingsályktunartillögu um að hlutur sveitarfélaga verði aukinn í tekjum til móts við tekjur ríkissjóðs og það er ástæða fyrir því að þessi tillaga er lögð fram. Það er greinilegt að hallað hefur á sum sveitarfélögin. Lítil sveitarfélög hafa sömu skyldur og hin stóru, t.d. að annast uppfræðslu barna, kenna þeim að lesa og skrifa og koma þeim í gegnum grunnskólann. Það er alveg ljóst að í litlu sveitarfélagi með fáa íbúa er erfiðara að koma upp góðri eðlisfræðistofu með ýmsum tækjum og útbúnaði eins og þarf fyrir grunnskólabörn, sérstaklega 10. bekk. Síðan eru ávallt miklar breytingar eins og hafa orðið síðustu áratugina t.d. í tengslum við uppbyggingu á tölvuverum og öðru og allt kallar þetta á aukinn kostnað. Litlu sveitarfélögin þurfa að geta tekið þátt í þessu alveg eins og hin stóru.
Í öllum þeim þrengingum sem nú ríða yfir er því spáð að tekjur sveitarfélaganna muni minnka gríðarlega og þá þurfum við náttúrlega að gæta þess að ekki halli á í þessum málum. Við þurfum að standa sérstakan vörð um að skólar landsins jafnt á grunnskólastigi sem framhaldsskólastigi njóti alls staðar jafnræðis og gjaldi þess ekki að það séu minni tekjur eða færri íbúar. Um þetta verðum við að hugsa. Það er líka grundvöllur þess að byggð haldist í landinu því ef fólk finnur það að skólinn sem börnin eiga að sækja er ekki jafngóður og aðrir skólar þá vilja foreldrarnir að börnin fari í betri skólana. Þess vegna þurfum við að huga vel að þessum málum á komandi missirum.
Hér er nefnt dæmi um að sveitarfélögin fái aukna hlutdeild í fjármagnstekjuskatti en það er nokkuð ljóst miðað við stöðuna í samfélaginu í dag að sá tekjustofn mun ekki gefa nándar nærri eins miklar tekjur og hann hefur gert undanfarin ár. Mér finnst því þær tillögur og hugmyndir sem hæstv. samgönguráðherra hefur komið með í þessum málum, þ.e. að endurskoða jöfnunarsjóðinn og tekjustofna sveitarfélaganna til að koma betur til móts við þá litlu og fátækari til að sýna meiri jafnaðarmennsku í samfélaginu, vera mjög góðar. Einnig finnst mér umræða hans og margra annarra um stækkun sveitarfélaga vera mjög skynsamleg þar sem því verður við komið.
Það voru ágæt orð hv. þm. Guðjóns Arnars Kristjánssonar áðan um þetta. Auðvitað eigum við að reyna að sameina sveitarfélög þar sem því verður við komið en á öðrum stöðum er það bara ekki möguleiki. Einhvern tíma hefur t.d. komið upp sú hugmynd að gera ætti Vestfirði að einu sveitarfélagi, sem er svo sem hugmynd út af fyrir sig. Það er oft ágætur samgangur á milli sveitarfélaga á Vestfjörðum, góður andi og samstaða, en það verður samt að segjast eins og er að ættu sveitarfélögin Vesturbyggð, Tálknafjörður, Bolungarvík, Ísafjörður og Súðavík að sameinast í eitt, þá þurfum við heldur betur að taka okkur til og laga samgöngur á Vestfjörðum. En ég tek undir þau orð sem hafa fallið um þetta mál. Það er líka mjög eðlilegt að samgöngur milli þéttbýliskjarna komi inn í umræðuna. Ef það á að vera sami skóli eða sameiginlegar þjónustumiðstöðvar í sambandi við félagsþjónustuna eða eitthvað annað, þá þarf fólk náttúrlega að komast á milli staða en ekki vera veðurteppt dögum eða jafnvel mánuðum saman, það liggur í augum uppi þegar við hugsum um þetta. En á svæðum þar sem fólk telur algerlega sjálfsagt að geta keyrt á milli byggðarlaga, í langflestum tilvikum án þess að nokkur hindrun sé, t.d. á milli Seltjarnarness og Keflavíkur, þá hugsar fólk kannski ekki svo mikið um þetta.
Það er mjög við hæfi að sveitarstjórnarmálefnin og samgöngumálin fari undir sama ráðuneyti því þetta eru svo samofin málefni og væri mjög gott að þetta væri á sömu hendi. Ég er ánægður með hve hæstv. samgönguráðherra hefur mikinn áhuga á þessum málum enda hefur hann verið í sveitarstjórnum. Hann hefur líka látið samgöngumál sig miklu varða og þau málefni. Ég vona því að hann fylgi vel eftir skoðunum sínum um að reglurnar um jöfnunarsjóðinn verði skoðaðar betur.
Í lokin langar mig til að árétta að við verðum að gæta þess að grunnþjónustan í byggðum landsins sé með sama hætti um allt land. Það verður að vera þannig að fólk sem býr úti á landi, býr í litlum byggðarlögum, fari ekki að hugsa sem svo að það þurfi að flytja í burtu af því að kennslan sé ekki nógu góð o.s.frv. Auðvitað sjáum við að það kostar jafnmikið að kenna 10 börnum í bekk stærðfræði og 18 börnum og þar sem 18 börnin eru í bekk er náttúrlega meiri fjöldi og meiri tekjur. Svo eru jafnvel bekkir þar sem bara eru tvö, þrjú eða fjögur börn og þá segja menn: Af hverju sameinast þessi skóli ekki hinum skólanum? Svarið er einfalt. Vegna þess að það eru svo gríðarlega miklar fjarlægðir milli skóla. Þá geta menn farið út í einhverja vitleysu og sagt að fólk ætti þá að flytja af svæðunum og flytja suður. En við viljum hafa landið í byggð og við viljum efla og styrkja landsbyggðina. Þess vegna þurfum við að gefa þessu gaum ekki síst nú á tímum, að það sé jafnræði og réttlæti í þessum málum sem og öldunarmálum og öðrum félagslegum málum, félagsþjónustunni og hvers konar stuðningi við þá sem halloka hafa farið í lífinu.