Frú forseti. Það þarf víst að stafa þetta ofan í mig vegna þess að mér finnst orðfæri og dylgjur af þeim toga sem hv. þingmaður hafði hér yfir áðan, þótt hann vilji ekki segja það beint, bæði ógeðfelldar og ósmekklegar og í rauninni þannig að hann ætti skilið að fá áminningu frá forseta fyrir það arna.
Aðeins um tilurð stjórnarskránna, það er rétt að þær verða til við ýmsar aðstæður. Ég held að menn geti verið sammála um það þegar þeir lesa í gegnum sögu stjórnlaga að talsverður munur er á því hvernig stjórnarskrá Bandaríkjanna fæðist í díalóg milli manna og hvernig aðrar stjórnarskrár hafa fæðst. Það sama á við um frönsku stjórnarskrána að mörgu leyti og þá bandarísku. Í ræðum þingmanna í dag hefur verið mikið fjallað um að þetta sé svo erfitt og flókið ferli og andstætt öllum venjum o.s.frv. Ég sé það ekki. Ég ætla að koma því á framfæri að mér finnst þetta ferli sem verið er að fara í, í samráði við stjórnlagaráðið og eiga síðan svolítinn díalóg við þjóðina í gegnum atkvæðagreiðslu, bæði verðmæt og nauðsynleg leiðbeining fyrir Alþingi í framhaldsvinnu með stjórnarskrána.
Þess vegna spyr ég hv. þingmann, vegna þess að mikið hefur verið spurt að því hvað Alþingi geri ef þjóðin segir bara nei: Hvað ætlar þingmaðurinn að gera ef þátttaka í kosningu um þetta mál verður rífandi mikil, svarið verður afgerandi já, endilega setjið þessa stjórnarskrá eða einhverja álíka? Hver verður þá afstaða þingmannsins?