Reglur um þýðingar á ræðum og skjölum fyrir þingmenn og fastanefndir Alþingis

1. gr.

Alþingismönnum er heimilt að fá þýddar á erlent mál ræður og erindi sem þeir hyggjast flytja eða birta í tengslum við starf sitt.

2. gr.

Alþingismönnum er heimilt að fá þýddan á íslensku erlendan texta sem ætlaður er til birtingar á þingskjali, enda sé umfang verksins eðlilegt miðað við fjárveitingu til þessa þáttar í árlegri rekstraráætlun Alþingis.

3. gr.

Þingnefnd er heimilt að fá þýddan á íslensku erlendan texta sem ætlaður er til birtingar í nefndaráliti.

Þingnefnd er einnig heimilt að fá þýddan á íslensku erlendan texta sem varðar mál sem nefndin hefur til umfjöllunar, sbr. þó niðurlagsákvæði 2. gr.

4. gr.

Alþingismenn og þingnefndir skulu koma óskum um þýðingar á framfæri við skrifstofu Alþingis (nefndadeild) [nú nefndasvið] sem skal fela löggiltum skjalaþýðendum, sem skrifstofan hefur samninga við, að annast verkið.

5. gr.

Kostnaður við þýðingar samkvæmt reglum þessum skal greiddur af Alþingi og færður á sérstakan reikning hjá nefndadeild [nú nefndasvið] skrifstofunnar.

Annar kostnaður við þýðingar er ekki greiddur nema með sérstöku samþykki forsætisnefndar hverju sinni.

6. gr.

Reglur þessar eru settar á grundvelli 3. málsl. 2. mgr. 10. gr. [nú 2. málsl. 5. mgr. 10. gr. Sjá einnig 85. gr.] laga nr. 55/1991, um þingsköp Alþingis, og skulu taka gildi frá og með 1. janúar 1995.

(Samþykkt á fundi forsætisnefndar 5. desember 1994.)