Í upphafi hvers kjörtímabils eru þingmönnum gefnar skammstafanir sem eru hafðar sem stystar
en þó þannig að ekki sé hægt að lesa nema nafn eins þingmanns úr hverri skammstöfun.
Notaðir eru fyrstu stafir úr nafni og föðurnafni og ef með þarf miðnafni.
Reynt er að hafa festu í skammstöfunum þannig að þingmenn breyti ekki um skammstöfun
milli kjörtímabila en það er þó ekki alltaf hægt.
Sé til dæmis leitað í valmyndinni
þingsetu
að nafninu
Þorsteinn Pálsson sést að skipt hefur verið úr skammstöfuninni ÞP fyrir í ÞorstP
á 114. löggjafarþingi þegar Þuríður Pálsdóttir varð líklegur varamaður.
Ef leitað er undir skammstöfun StB finnst Sturla Böðvarsson
á 114. - 118. löggjafarþingi
en Stefán Benediktsson á 106. - 109. löggjafarþingi.
Skammstöfun er aldrei breytt á miðju þingi jafnvel þó varamaður komi inn sem ófyrirséð var
og hægt sé að lesa nafn hans úr skammstöfun annars þingmanns, en skammstöfun þingmannsins er
þá væntanlega breytt á næsta þingi.
Skammstafanir þingmanna eru notaðar í Alþingistíðindum í
atkvæðagreiðslum og í skjalalistum
þar sem getið er flutningsmanna og stundum á þingskjölum.
Fastanefndir,
alþjóðanefndir,
aðrar nefndir Alþingis,
ráðherraembætti og önnur
embætti Alþingis eru einnig skammstöfuð.