1992–93. – 1062 ár frá stofnun Alþingis.

116. löggjafarþing. – 125. mál.

410. Breytingartillögur

við frv. til l. um umboðssöluviðskipti.

Frá efnahags- og viðskiptanefnd.

Við 1. gr.

Fyrri málsgrein orðist svo:

Lög þessi gilda um viðskipti í umboðssölu sem eiga sér stað milli Íslands og annarra ríkja. Í lögunum merkir umboðssölumaður sjálfstætt starfandi millilið sem hefur ótímabundna heimild til að semja um kaup eða sölu á vörum og þjónustu sem veitt er í því sambandi fyrir hönd annars aðila — umbjóðanda — samkvæmt samningi þeirra í milli.

Í stað orðanna Skiptaráðandi og bústjóri" í síðari málslið síðari málsgreinar komi: Skiptastjóri.

Við 10. gr. 1. mgr. orðist svo:

Krafa um umboðslaun er gjaldkræf þegar:

umbjóðandi hefur gengið frá viðskiptum,

umbjóðandi ætti að hafa gengið frá viðskiptum í samræmi við samkomulag við þriðja aðila,

þriðji aðili hefur þegar gengið frá viðskiptunum.

Við 11. gr. Í stað orðsins umboðsmaður" í 2. mgr. komi: umboðssölumaður.

Við 13. gr. Greinin orðist svo:

Umboðssölusamningar skulu vera skriflegir.

Við 16. gr. Á eftir orðunum 2. mgr." í fyrri málslið fyrri málsgreinar komi: 15. gr.

Við 17. gr.

Á eftir orðunum skilningi eru" í 2. málsl. 4. mgr. komi: einkum.

Í stað orðanna telst umboðsmaður verða fyrir fjárhagstjóni þegar hann" í 3. málsl. 4. mgr. komi: þegar umboðssölumaður.

Við 18. gr. 2. mgr. orðist svo:

Umboðssölumaður á ekki rétt til greiðslu vegna samningsslita ef hann hefur sjálfur sagt samningnum upp. Þetta á þó ekki við ef ástæður uppsagnarinnar má rekja til umbjóðanda eða þess að umboðssölumaðurinn getur ekki haldið áfram starfi sínu vegna aldurs eða sjúkleika.

Við 19. gr. Í stað orðsins umboðsmaður" komi: umboðssölumaður.