139. löggjafarþing 2010–2011.

Þskj. 775 — 480. mál.

Tillaga til þingsályktunar

um samvinnu milli vestnorrænu ríkjanna um stjórn veiða úr sameiginlegum fiskstofnum.

Flm.: Ólína Þorvarðardóttir, Lilja Rafney Magnúsdóttir, Atli Gíslason,

Árni Johnsen, Sigurður Ingi Jóhannsson, Þráinn Bertelsson.

Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að koma á samvinnu við Færeyjar og Grænland um stjórn veiða úr sameiginlegum fiskstofnum og skorar á hana að vinna með löndunum tveimur að undirbúningi viðræðna og samstarfs við aðrar fiskveiðiþjóðir á Norður-Atlantshafi um stjórn veiða úr sameiginlegum fiskstofnum.

Greinargerð.

Tillaga þessi er lögð fram á grundvelli ályktunar Vestnorræna ráðsins nr. 4/2010 sem samþykkt var á ársfundi ráðsins 24. ágúst 2010 í Tasiilaq á Grænlandi.

Öll vestnorrænu ríkin, Færeyjar, Grænland og Ísland, leitast við að tryggja að allar veiðar í lögsögu ríkjanna séu sjálfbærar. Ríkin þekkja öll, bæði af eigin reynslu og annarra, hvaða afleiðingar ofveiði getur haft í för með sér. Af þessum ástæðum taka löndin meginregluna um sjálfbærni alvarlega.

Löndin gera sér grein fyrir mikilvægi þess að skýrar og afgerandi reglur gildi um veiði úr fiskstofnum ríkjanna. Eitt af þeim vandamálum sem blasa við þegar staða fiskstofna hvers lands fyrir sig er metin er að tilhneiging er til ofveiði úr þeim stofnum sem eru sameiginlegir með einu eða fleiri löndum.

Í júní 2010 hélt Vestnorræna ráðið þemaráðstefnu um fiskveiðistjórnarkerfi. Meðal mikilvægustu niðurstaðna ráðstefnunnar var að til þess að tryggja sjálfbærar veiðar úr sam
eiginlegum fiskstofnum væri nauðsynlegt að þau lönd þar sem fiskstofnarnir halda sig vinni saman um stjórn á veiðum úr þessum stofnum og ákveði í sameiningu hversu mikið megi veiða úr þeim árlega.

Alþingi beinir því þess vegna til vestnorrænu sjávarútvegsráðherranna að koma á formlegu samstarfi um stjórn á veiðum úr sameiginlegum fiskstofnum. Skorað er á ráðherrana að semja sameiginlegar reglur um samstarf um veiðar úr sameiginlegum fiskstofnum og að þeir vinni að sameiginlegum undirbúningi fyrir viðræður og samvinnu við þriðju ríki um stjórn á veiðum úr sameiginlegum fiskstofnum. Með sameiginlegri afstöðu í viðræðum við þriðju ríki standa löndin þrjú sterkar að vígi en ef hvert land stendur eitt og út af fyrir sig.