145. löggjafarþing 2015–2016.	2. uppprentun.

Þingskjal 1702 — 826. mál.	Leiðréttur texti.

2. umræða.

Breytingartillaga

við frumvarp til laga um breytingu á lögum um gjaldeyrismál, nr. 87/1992,
með síðari breytingum (losun fjármagnshafta).

Frá efnahags- og viðskiptanefnd.

1.	Við 1. gr.

a.	Við c-lið 6. tölul. a-liðar bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Með eignastöðu er átt við heildareignir, án frádráttar skulda.

b.	D-liður 6. tölul. a-liðar orðist svo: Fjármálafyrirtæki sem framkvæmir fjármagns
hreyfingu eða afgreiðir reiðufjárúttekt tilkynni hana til Seðlabanka Íslands, innan fimm virkra daga, þar sem tilefni hennar er tilgreint sérstaklega. Þó skulu tilkynn
ingar vegna fyrirframgreiðslu og uppgreiðslu lána berast Seðlabankanum áður en greiðslurnar eru framkvæmdar.

c.	Við bætist tveir nýir stafliðir, svohljóðandi:

d.	Í stað orðanna 1.–4. tölul." í 5. mgr. kemur: 1.– 6. tölul.

e.	Við bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Seðlabanki Íslands skal birta leiðbeiningar um hvernig sýna skal fram á að fjármagnshreyfingar milli landa séu vegna þeirra viðskipta sem talin eru upp í 1.–12. tölul. 2. mgr.

2.	Við a-lið 2. gr. bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Heimilt er að kaupa erlendan gjald
eyri hjá fjármálafyrirtæki hér á landi til fyrirframgreiðslu og uppgreiðslu lána í erlendum gjaldeyri sem veitt hafa verið af innlendu fjármálafyrirtæki, innan heimildar 6. tölul. 2. mgr. 13. gr. b.

3.	Efnismálsgrein f-liðar 10. gr. orðist svo:

Aðilar geta framselt heimildir sínar skv. 6. tölul. 2. mgr. 13. gr. b og 2. mgr. 13. gr. c til sjóða, sem starfa samkvæmt lögum um verðbréfasjóði, fjárfestingarsjóði og fagfjár
festasjóði, með kaupum á hlutdeildarskírteinum í slíkum sjóðum, að því marki sem við
komandi sjóður nýtir heimildirnar til fjárfestinga í erlendum gjaldeyri. Á sama hátt geta einstaklingar framselt heimildirnar til vátryggingafélaga og fjármálafyrirtækja á grund
velli samninga um greiðslu iðgjalda til söfnunar lífeyrissparnaðar í séreign eða viðbótar
tryggingarverndar, og samkvæmt samningum um söfnunartryggingar, eingreiðslu
tryggingar og reglubundinn sparnað, í erlendum gjaldeyri. Framsal skv. 1.–2. málsl. skal vera skriflegt. Framsalshafar skv. 1. og 2. málsl. skulu tilkynna Seðlabanka Íslands um framsal samkvæmt ákvæðinu.

4.	Inngangsmálsgrein 11. gr. orðist svo:

Við 13. gr. o laganna bætist ný málsgrein, svohljóðandi.

5.	Við 12. gr.

a.	B-liður falli brott.

b.	C-liður orðist svo: Við bætist nýr málsliður, svohljóðandi: Lagaákvæði um þagnar
skyldu takmarka ekki skyldu annarra stjórnvalda, fjármálafyrirtækja, greiðslustofn
ana og rafeyrisfyrirtækja til að veita upplýsingar og aðgang að gögnum á grundvelli þessa ákvæðis.

c.	2. málsl. efnismálsgreinar d-liðar orðist svo: Þá er innlendum aðilum skylt að til
kynna Seðlabankanum um fjárhagslegar skuldbindingar sín á milli í erlendum gjald
eyri, svo sem lánaviðskipti, ábyrgðarskuldbindingar, afleiðuviðskipti og útgáfu skuldabréfa og annarra skuldagerninga.

6.	Í stað orðanna ,,Þrátt fyrir ákvæði 4. málsl. 2. mgr. 13. gr. c er einstaklingi heimilt fram til 1. janúar 2017" í 1. mgr. b-liðar (V.) 14. gr. komi: Fram til 1. janúar 2017 er einstaklingi heimilt.

7.	1. tölul. 16. gr. orðist svo: Lög um Seðlabanka Íslands, nr. 36/2001, með síðari breyt
ingum: Eftirfarandi breytingar verða á 29. gr. laganna:

a.	Á eftir 1. málsl. 1. mgr. koma tveir nýir málsliðir, svohljóðandi: Seðlabankinn getur í sama tilgangi einnig aflað upplýsinga frá lögaðilum um eignir og fjárhagslegar skuldbindingar í erlendum gjaldeyri, svo sem beinar fjárfestingar, verðbréfafjárfest
ingar, aðrar fjárfestingar í framseljanlegum fjármálagerningum, lánaviðskipti, ábyrgðarskuldbindingar, afleiðuviðskipti og útgáfu skuldabréfa og annarra skulda
gerninga. Upplýsingar skv. 1. og 2. málsl. skulu afhentar á því formi sem Seðla
bankinn ákveður.

b.	Á eftir orðinu skyldu" í 3. málsl. 1. mgr. kemur: annarra stjórnvalda, fjármálafyrir
tækja, greiðslustofnana og rafeyrisfyrirtækja.

c.	Við bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Seðlabanki Íslands getur sett nánari reglur um framkvæmd þessarar greinar.