148. löggjafarþing 2017–2018.	Prentað upp.

Þingskjal 1020 — 423. mál.	Viðbót.

2. umræða.

Nefndarálit með breytingartillögu

um frumvarp til laga um breytingu á ýmsum lagaákvæðum um skatta
og gjöld (hlutabréfakaup, skuldajöfnun, álagning o.fl.).

Frá efnahags- og viðskiptanefnd.

Nefndin hefur fjallað um málið og fengið á sinn fund Ingibjörgu Helgu Helgadóttur og Steinar Örn Steinarsson frá fjármála- og efnahagsráðuneyti, Elínu Ölmu Arthursdóttur og Ingvar J. Rögnvaldsson frá ríkisskattstjóra, Bergþóru Halldórsdóttur frá Samtökum atvinnu
lífsins og Sigurð Hannesson frá Samtökum iðnaðarins.

Með frumvarpi þessu eru lagðar til breytingar á ýmsum ákvæðum sem snerta skatta og gjöld í átta lagabálkum. Lúta breytingarnar að rýmkun skilyrða fyrir nýtingu skattafsláttar í tengslum við hlutabréfakaup við tilteknar aðstæður, sbr. 1. tölul. B-liðar 1. mgr. 30. gr. laga um tekjuskatt, nr. 90/2003, setningu reglna um skattalegar ívilnanir skv. 65. gr. laga um tekjuskatt, rafrænum samskiptum og rafrænni birtingu álagningar, orðalagi um tekjur af út
leigu íbúðarhúsnæðis og skuldajöfnun endurgreiðslukrafna við vangoldna skatta og gjöld. Auk þess eru lagðar til breytingar á dagsetningum ýmissa gjald- og álagningardaga sem eru nauðsynlegar vegna flýtingar á álagningu opinberra gjalda á árinu 2018.

Skattafsláttur vegna hlutabréfakaupa.

Með 1. gr. frumvarpsins eru lagðar til breytingar á 1. tölul. B-liðar 1. mgr. 30. gr. laga um tekjuskatt sem kveður á um heimild til frádráttar frá tekjuskattsstofni einstaklings sem til er kominn vegna hlutafjárkaupa að nánar tilgreindum skilyrðum uppfylltum. Breytingin lýtur að slökun þeirra skilyrða sem varða tengsl einstaklings og þess félags sem hann fjárfestir í og takmörkun á þeirri skyldu að skilyrðin skuli uppfyllt í ákveðinn tíma eftir að hlutafjár
aukning á sér stað.

Nefndinni hafa borist ábendingar um að tilefni séu til frekari breytinga á ákvæði 1. tölul. B-liðar 1. mgr. 30. gr. tekjuskattslaga en lagðar eru til í þessu frumvarpi. Nefndin leggur til að beðið verði með breytingar á ákvæðinu að sinni og beinir því til ráðuneytisins að fram fari ítarlegri endurskoðun á ákvæðinu þar sem tekið verði tillit til þeirra sjónarmiða sem fram hafa komið. Tillögur ráðuneytisins komi fram við upphaf 149. löggjafarþings.

Reglur um ívilnun skv. 65. gr. tekjuskattslaga.

Í 3. gr. frumvarpsins er lagt til að í 3. mgr. 65. gr. tekjuskattslaga verði kveðið á um að ríkisskattstjóri setji reglur um skilyrði ívilnunar samkvæmt greininni í stað heimildar ráð
herra til setningar reglugerðar þar um. Ríkisskattstjóri gefi reglurnar út í upphafi hvers árs að fenginni staðfestingu ráðherra. Embættið kom þeim sjónarmiðum á framfæri við nefndina að ekki væri þörf á að kveða á um staðfestingu ráðherra á reglunum né að þær yrðu settar í upphafi hvers árs, nægjanlegt væri að ríkisskattstjóra væri falið að setja og birta reglurnar. Nefndin leitaði viðbragða ráðuneytisins við breytingartillögu ríkisskattstjóra. Benti ráðu
neytið á að ívilnanir til einstaklinga gætu leitt til umtalsverðra breytinga á tekjuskattsstofni þeirra sem í hlut ættu og þar með skattalækkana. Á það hefði verið bent að óeðlilegt væri, og jafnvel stjórnarskrárbrot, að fjármálaráðherra hefði ekki sett reglugerð þar að lútandi eða hefði ekki aðkomu að setningu reglnanna sem beitt væri. Þessi rök lægju að baki tillögu frumvarpsins. Nefndin leggur til að 3. gr. frumvarpsins standi óbreytt en bendir á mikilvægi þess að krafan um staðfestingu ráðherra á reglunum íþyngi útgáfu þeirra ekki þannig að hún dragist á langinn.

Útleiga íbúðarhúsnæðis.

Í 4. gr. frumvarpsins eru lagðar til breytingar á því hvernig vísað er til leiguhúsnæðis í 3. málsl. 3. mgr. 66. gr. tekjuskattslaga og er breytingin til samræmis við breytingar sem gerðar voru á a-lið 1. mgr. 58. gr. a og a-lið 5. tölul. 70. gr. laganna á síðasta þingi. Breytingin kom til umræðu á fundi nefndarinnar með fulltrúum ríkisskattstjóra þar sem sammælst var um að heppilegra væri að í ákvæðinu yrði bæði tekið fram að húsnæði væri ætlað til búsetu leigj
anda og að það félli undir húsaleigulög, enda væri markmiðið að greina húsnæði í skamm
tímaleigu frá húsnæði í langtímaleigu. Leggur nefndin til breytingu á ákvæðinu að þessu leyti.

Breytingar á álagningardegi.

Sem fyrr greinir lúta nokkrar af greinum frumvarpsins að breytingu á ýmsum dagsetn
ingum í tengslum við álagningu skatta og gjalda. Í greinargerð frumvarpsins um þetta atriði segir að undanfarið hafi álagning á einstaklinga farið fram í lok júní ár hvert og kærufrestur verið tveir mánuðir en álagning á lögaðila farið fram í lok október. Tímasetningar á lokum álagningar hafi frá upphafi ráðist af skorti á tæknilegri getu til að vinna álagninguna á skemmri tíma. Með örum tækniframförum sé nú unnt að leggja nánast fullbúin skattframtöl fyrir allan þorra framteljenda og því sé svigrúm til að stytta þann tíma sem ætlaður er til skila á skattframtölum umtalsvert, sem t.d. sé heppilegt vegna samantektar á þjóðhagsstærðum. Er því lagt til að álagningardegi verði flýtt og að samhliða því verði kærufrestur lengdur. Í 14. gr. frumvarpsins um gjalddaga tryggingagjalds vegna launa og hlunninda sem undan
þegin eru staðgreiðslu er ranglega tilgreint að gjalddagi einstaklinga verði 1. júlí, þar sem ætlunin var að hann yrði 1. júní til samræmis við meginstefnu breytinganna. Leggur nefndin því til leiðréttingu á dagsetningunni.

Að framangreindu virtu leggur nefndin til að frumvarpið verði samþykkt með eftirfarandi

BREYTINGU:

1.	1. gr. falli brott.

2.	Í stað orðanna sem fellur undir húsaleigulög" í 4. gr. komi: sem nýtt er til búsetu leigjanda og fellur undir húsaleigulög.

3.	Í stað dagsetningarinnar 1. júlí" í 14. gr. komi: 1. júní.

4.	2. mgr. 19. gr. falli brott.

Ólafur Ísleifsson, áheyrnarfulltrúi í nefndinni, styður þetta nefndarálit.

Alþingi, 28. maí 2018.

Óli Björn Kárason,

form., frsm.	Þorsteinn Víglundsson.	Brynjar Níelsson.
Bryndís Haraldsdóttir.	Björn Leví Gunnarsson.	Oddný G. Harðardóttir.
Ólafur Þór Gunnarsson.	Sigmundur Davíð Gunnlaugsson.	Líneik Anna Sævarsdóttir.