149. löggjafarþing 2018–2019.

Þingskjal 33 — 33. mál.

Frumvarp til laga

um breytingu á lögum um 40 stunda vinnuviku,

nr. 88/1971 (lögbundnir frídagar).

Flm.: Þorsteinn Sæmundsson, Anna Kolbrún Árnadóttir, Bergþór Ólason,

Birgir Þórarinsson, Gunnar Bragi Sveinsson, Ólafur Ísleifsson,

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, Sigurður Páll Jónsson.

1. gr.

Í stað orðanna og 17. júní" í 1. mgr. 6. gr. laganna kemur: 17. júní og 1. desember.

2. gr.

Lög þessi öðlast þegar gildi.

Greinargerð.

Frumvarp þetta var áður lagt fram á 148. löggjafarþingi (475. mál).

Hinn 1. desember 2018 eru liðin hundrað ár frá því að Ísland varð frjálst og fullvalda ríki með gildistöku sambandslaganna. Af því tilefni eru margvísleg hátíðahöld á árinu, m.a. á vegum Alþingis, enda vel við hæfi að svo mikilvægra tímamóta í lífi þjóðarinnar sé minnst með jákvæðum og afgerandi hætti. Á sama grundvelli er því lagt til með frumvarpi þessu að frá og með hundrað ára afmæli fullveldisins verði 1. desember ár hvert lögbundinn frídagur.

Í lögum um 40 stunda vinnuviku, nr. 88/1971, er nú, auk helgidaga þjóðkirkjunnar, sér
staklega kveðið á um fjóra heila frídaga: sumardaginn fyrsta, fyrsta mánudag í ágúst (frídag verslunarmanna), 1. maí (baráttudag verkalýðsins) og þjóðhátíðardag Íslendinga 17. júní.

Að mati flutningsmanna hefur enginn þessara daga haft í för með sér jafnmiklar grund
vallarbreytingar á sögu og lífi íslensku þjóðarinnar og fullveldisdagurinn 1. desember 1918, dagurinn sem markaði fullnaðarsigur í sjálfstæðisbaráttu Íslendinga. Með því er ekki gert lítið úr sögu eða mikilvægi þessara daga, sem að sönnu er ærið, en í ljósi þess að mælt er fyrir um að þessir fjórir dagar skuli vera almennir frídagar samkvæmt lögum um 40 stunda vinnuviku, nr. 88/1971, og þeir þannig festir í sameiginlegt minni þjóðarinnar, telja flutningsmenn eðlilegt og rétt að fullveldisdagurinn 1. desember verði jafnframt gerður að frídegi á sama hátt og mikilvægis hans verði þannig minnst um alla framtíð.