149. löggjafarþing 2018–2019.

Þingskjal 1972 — 1016. mál.

Fyrirspurn

til dómsmálaráðherra um brottvísun barna
sem sótt höfðu um alþjóðlega vernd.

Frá Jóni Þór Ólafssyni.

1.	Í hve mörgum af 317 tilfellum er varða brottvísun barna úr landi, sem sótt höfðu um al
þjóðlega vernd, sbr. svar á þskj. 1637, var synjað um efnismeðferð? Í hve mörgum til
fellum var synjað um alþjóðlega vernd í kjölfar efnislegrar meðferðar? Hve mörg þess
ara barna voru ekki í fylgd með foreldrum sínum og á hvaða aldri voru þau?

2.	Var í öllum tilfellum við ákvörðun í málum barnanna 317 tekin skrifleg afstaða til þess sem er barninu fyrir bestu, eins og mælt er fyrir um í 5. mgr. 37. gr. laga um útlendinga, nr. 80/2016, og litið til:

a.	möguleika barns á fjölskyldusameiningu, öryggis þess, velferðar og félagslegs þroska,

b.	skoðana barnsins í samræmi við aldur þess og þroska?

3.	Var við ákvörðun í framangreindum málum leitað samráðs við barnaverndaryfirvöld, eins og mælt er fyrir um í 5. mgr. 37. gr. laga nr. 80/2016? Var leitað umsagnar Barna
verndarstofu þegar um var að ræða fylgdarlaus börn, eins og skylt er að gera samkvæmt sama ákvæði?

4.	Telur ráðherra að rökstuðningur Útlendingastofnunar í málum þessara 317 barna falli undir upplýsingalög, nr. 140/2012? Ef ekki, hvaða lagaheimildir hefur ráðherra til að birta rökstuðninginn? Hverjum má birta hann, annars vegar í heild sinni og hins vegar án persónugreinanlegra upplýsinga?

Skriflegt svar óskast.