151. löggjafarþing 2020–2021.

Þingskjal 1694 — 791. mál.

3. umræða.

Breytingartillaga

við frumvarp til laga um breytingu á lögum um fasteignalán til neytenda,
nr. 118/2016 (hámark greiðslubyrðar, undanþágur o.fl.).

Frá Ingu Sæland.

Á eftir 3. gr. komi þrjár nýjar greinar, svohljóðandi:

1.	Á eftir 33. gr. laganna kemur ein ný grein, 33. gr. a, sem orðast svo, ásamt fyrirsögn:

Verðtryggð lán.

Neytandi á ávallt rétt á að breyta eftirstöðvum verðtryggðs láns í óverðtryggt lán, án endurnýjunar lánshæfis- og greiðslumats, að uppfylltum eftirfarandi skilyrðum:

1.	Lánið sé ekki í verulegum vanskilum.

2.	Heildarskuld neytanda hækki ekki við breytinguna.

3.	Greiðslubyrði neytanda hækki ekki við breytinguna.

2.	Fyrirsögn X. kafla laganna verður: Sértækar skyldur vegna fasteignalána með breyti
legum lántökukostnaði.

3.	Við 63. gr. laganna bætist ný málsgrein, svohljóðandi:

Ákvæði 33. gr. a taka til allra samninga um fasteignalán sem lánveitendur eða lána
miðlarar hafa gert í atvinnuskyni við neytendur samkvæmt lögum þessum eða lögum um neytendalán.

Greinargerð.

Lagt er til að í lög um fasteignalán komi ný grein sem veiti neytendum heimild til að breyta eftirstöðvum verðtryggðra húsnæðislána í óverðtryggð lán. Þegar er til staðar sam
bærileg heimild í 3. mgr. 33. gr. laganna sem tekur til lána sem tekin eru í erlendum gjald
miðli. Neytendur eru berskjaldaðir gagnvart skyndilegum gengissveiflum þegar lán eru tekin í erlendum gjaldmiðlum. Neytendur eru einnig berskjaldaðir gagnvart skyndilegri verðbólgu þegar lán þeirra eru verðtryggð. Því ættu sömu úrræði að standa neytendum til boða í báðum tilvikum.

Verði breytingartillaga þessi samþykkt, og svo frumvarpið svo breytt, munu neytendur geta óskað þess að lánveitandi bjóði upp á endurfjármögnun verðtryggðs láns með töku óverðtryggðs láns og er þá lánveitanda skylt að veita neytanda kost á slíkri endurfjármögnun, svo fremi sem önnur skilyrði ákvæðisins séu uppfyllt.