153. löggjafarþing 2022–2023.

Þingskjal 390 — 373. mál.

Fyrirspurn

til innviðaráðherra um íbúðarhúsnæði í þéttbýli sem nýtt er sem orlofshúsnæði.

Frá Jönu Salóme Ingibjargar Jósepsdóttur.

1.	Hvert er áætlað umfang íbúðarhúsnæðis í þéttbýli þar sem eigandi hefur annað lögheim
ili og húsnæðið er ekki í skráðri langtímaleigu? Svar óskast sundurliðað eftir sveitar
félögum.

2.	Kemur til álita af hálfu ráðherra að leggja til að sett verði þak á það hversu hátt hlutfall íbúðarhúsnæðis í þéttbýli má standa tómt"?

3.	Kemur til álita af hálfu ráðherra að leggja til að sett verði búsetuskylda á eigendur íbúðarhúsnæðis sem verði skylt að skrá lögheimili sitt í íbúðarhúsnæði í þéttbýli sem nýtt er sem orlofshúsnæði ef fjöldi íbúa í þéttbýlinu er undir ákveðnum fjölda? Ef já, hvað telur ráðherra vera ásættanlegt fjöldaviðmið? Ef nei, hvaða önnur úrræði sér ráð
herra fyrir sér til að tryggja nægt framboð íbúðarhúsnæðis í viðkvæmum byggðum?

4.	Kemur til álita af hálfu ráðherra að sveitarfélögum, þar sem skortur er á húsnæði í þétt
býli, verði heimilt að innheimta tómthúsgjald" af íbúðarhúsnæði sem eigandi býr ekki í eða er ekki í langtímaleigu? Ef já, hver ættu skilyrði slíks gjalds að vera?

Skriflegt svar óskast.