153. löggjafarþing 2022–2023.

Þingskjal 627 — 511. mál.

Fyrirspurn

til fjármála- og efnahagsráðherra um fyrirhugaðar ráðstafanir vegna ÍL-sjóðs.

Frá Jóhanni Páli Jóhannssyni.

1.	Telur ráðherra að stjórnum lífeyrissjóða sé heimilt samkvæmt lögum að semja við ríkið eða aðra aðila um skerðingu á eignum sjóðanna?

2.	Hvaða áhrif telur ráðherra að það muni hafa á trúverðugleika íslenska ríkisins, traust til ríkissjóðs sem útgefanda skuldabréfa og þýðingu ríkisábyrgðar í framtíðinni ef ÍL-sjóður verður knúinn í gjaldþrot með lagasetningu til að koma í veg fyrir að skuldabréfa
eigendur, meðal annars lífeyrissjóðir og almannaheillasamtök, njóti vaxtagreiðslna og verðbóta út líftíma hinna ríkistryggðu skuldabréfa í samræmi við skilmála þeirra?

3.	Þekkir ráðherra einhver dæmi úr samtímanum um að evrópskt ríki, fyrir utan Grikkland á tímum efnahagshamfara 2011, grípi til viðlíkra ráðstafana vegna skuldbindinga sem ríkið eða stofnun sem ríkið ber óumdeilanlega ábyrgð á hefur stofnað til?

Skriflegt svar óskast.