Staða barna með íslensku sem annað mál í leik- og grunnskólum Frú forseti. Það var einhvern tímann einhver sem sagði við mig að maður ætti ekki að tala um sjálfan sig í stjórnmálum en mér finnst eiginlega óhjákvæmilegt að gera það í þessari umræðu af því að þetta barn sem hæstv. ráðherra var að lýsa í sinni ræðu, sem situr í kennslustofunni og skilur ekki það sem kennararnir segja og skilur ekki brandarana en hlær samt með kannski, til að reyna að vera með — ég var þetta barn. Ég var það reyndar ekki á Íslandi en ég flutti tíu ára gamall til Svíþjóðar og kunni hvorki sænsku né ensku þannig að það var ekki hægt að nota ensku, sem var samt mjög fínt, þá var maður svolítið neyddur til að reyna að læra sænsku. Þannig að ég hef verið þarna. Ég var samt í ákveðinni forréttindastöðu af því að það er tiltölulega auðvelt að fara úr íslensku yfir í sænsku og síðan var líka pabbi minn ekki byrjaður að vinna þannig að hann sat hjá mér, við hliðina á mér, í skólastofunni fyrstu tvær vikur skólagöngunnar. Það eru ekki öll börn svona heppin og við þurfum að taka vel utan um þau. Mér finnst umræðan að einhverju leyti hafa þroskast í þessum málaflokki síðastliðin ár. Ég man eftir því þegar þáverandi hæstv. ráðherra, Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir, var að velta upp hugmyndum um móttökudeildir og móttökuskóla. Það fór mjög illa í mjög margt fólk sem fór að fleygja orðum eins og aðskilnaðarstefna og rasismi og þetta fór ekki vel í mig, hafandi þessa reynslu. Það getur verið mjög niðurlægjandi og erfitt að vera þetta eina barn í skólastofunni sem skilur ekki það sem kennararnir eru að segja, skilur ekki brandarana og vill bara eignast vini. Að mörgu leyti held ég, þegar við erum að ræða t.d. móttökudeildir, þá geti verið betra fyrir börn að vera þá í bekk eða í hóp með jafningjum sem eru að glíma við það sama, komast yfir svona erfiðasta hjallann þegar kemur að tungumálinu og síðan fara í bekk með hinum, en kannski samt á lóðinni, spila fótbolta og svona með öðrum börnum. Ég tek hjartanlega undir með hv. þm. Jóni Pétri Zimsen að við eigum ekki að benda á börnin. Ég er ekki hrifinn af því þegar þingmenn hér eru að benda á innflytjendastefnuna og þá er ég ekki að segja að við eigum ekki að ræða innflytjendamál en þessi hópur barna er ekki rót vandans eða að þau séu of mörg. Við getum horft á Svíþjóð sem dæmi sem er land sem hefur glímt við meiri áskoranir í útlendingamálum en er samt að standa sig betur í PISA og það fyrir minni pening. Við getum gert hlutina talsvert betur og ég hvet hæstv. ráðherra til dáða í þeim efnum.