afsögn fyrrverandi mennta- og barnamálaráðherra Frú forseti. Ég var að gera mig tilbúna til að svara spurningu um bókun 35 en svona geta hlutirnir breyst á innan við tveimur mínútum. Ég hef reyndar svarað fyrir þetta mál og á ekkert erfitt með að svara fyrir það. Það liggur alveg fyrir — og hv. þingmaður, sem er nú oft undir sviðsljósinu þessa dagana í þessum sal, hefur sjálfur sagt að hann hefði tekið þá ákvörðun að segja af sér ráðherraembætti. En það vita allir hér inni hvernig það virkar með ráðherramál, það sitja allir ráðherrar í skjóli þingmeirihluta. Það er ekki einkamál hvers ráðherra eða hvers formanns þegar stórar ákvarðanir eru teknar um mannabreytingar, hvort sem það á rætur sínar að rekja til heilsufars eða annarra þátta. Það er ekkert óeðlilegt við að mál af þessum toga séu rædd meðal formanna ef það kann að hafa áhrif á ríkisstjórnarskipanina, þannig að við ræddum þessi mál að sjálfsögðu. En í lok dags, eins og ég hef lýst hér yfir, er þetta ákvörðun sem er tekin af hv. þingmanni sjálfum eins og hann hefur lýst yfir. Ef þetta hefði ekki farið þá leið hefði það auðvitað verið bara formanns Flokks fólksins eða Flokks fólksins, ef þau hefðu viljað gera einhverjar breytingar eða ef aðrir hlutir hefðu komið upp, rétt eins og ef það hefðu verið breytingar í farvatninu í mínu eigin baklandi, að ræða það innan þingflokks. En það kom aldrei til þess. Það hefur verið rétt sagt í þessu máli. En ég get líka gjarnan svarað spurningu um bókun 35, enda er það ekki erfitt mál að verja hér inni og ég myndi reyndar gjarnan vilja eyða meiri tíma í það, frekar en að við séum að ræða hvort það sé óeðlilegt að ráðherrar í ríkisstjórn ræði við sína formenn eða formenn ræði saman. Það er bara fullkomlega eðlilegt í svona aðstæðum.