stjórnsýslulög Frú forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir fyrirspurnina og það errétt sem hér er sagt að við höfum verið hér áður. Það er búið að mæla fyrir þessu áður og þessi vinna hófst áður en þessi ríkisstjórn tók við og raunar hófst, skilst mér, á undan þessu frumkvæðismáli til ESA, bara svo það liggi alveg fyrir. Það hafa verið kveðnir upp úrskurðir sjálfstæðra stjórnsýslunefnda í gegnum tíðina þar sem í rauninni hefur verið leitað eftir því að fá ráðgefandi álit en því hefur verið hafnað. Í þessu tilviki, þó að ég skilji alveg hvaðan hv. þingmaður er að koma, þá liggur alveg fyrir, eins og ég fór yfir í minni framsögu, að það er ekki sjálfgefið að leita til dómstóla eftir að svona úrskurður fellur. Það er fjárfrekt og getur verið kostnaðarsamt. Svo er það líka þannig ef við erum að leitast við að reyna að takmarka þann tíma sem mál velkjast um í kerfinu að ef það eru uppi flókin túlkunarmál og stjórnsýslunefnd og úrskurðaraðilar sjá fyrir að vandræði gætu komið upp, það gæti leitt til þess að þetta valdi töfum síðar í dómskerfinu, að þetta komi þá upp á sviði dómstóla og annaðhvort verði vandræði þar í tengslum við málið, sem felur í sér að það þarf einmitt að leita til EFTA-dómstólsins þá, eða að úrskurði verði hnekkt á öðrum forsendum. Þannig að minn skilningur í þessu samhengi er í rauninni bara að sjá fyrir sér að einhverju leyti að flýta fyrir í kerfinu og í þeim tilvikum þar sem erfitt getur reynst að fara dómstólaleiðina síðar meir sé þá hægt að skera úr um þessi atriði fyrr. Ég vek þó athygli á því að úrskurðarnefnd um útboðsmál, sem hefur haft aðgengi að EFTA-dómstólnum í tengslum við þetta frá 2013, hefur notað þetta vald tvisvar sinnum. Það er ekki endilega búist við því að það komi inn hrina af álitsbeiðnum. Þetta er einfaldlega valkostur þegar um mjög flókin túlkunaratriði er að ræða þannig að ég sé ekki að þetta muni stórkostlega breyta kerfinu þó að þetta sé réttarbót að mínu mati og þess vegna erum við að mæla fyrir þessu.