Störf þingsins Virðulegi forseti. 11. október verða liðin 40 ár frá hinum sögulega fundi í Höfða milli þeirra Mikhails Gorbachevs og Ronalds Reagans. Á fundinum skapaðist traust milli leiðtoganna sem leiddi í framhaldinu til þess að heimurinn varð mun friðvænlegri en áður og Ísland hafði mikinn sóma að fundinum. Á þessum tíma nutu Íslendingar mikils trausts á alþjóðavettvangi og áttu í vinsamlegum samskiptum við þjóðir bæði austan tjalds og vestan. Ólíklegt er að Ísland hefði verið valið sem fundarstaður ef svo hefði ekki verið. Óréttlæti heimsins var þó engu minna þá en nú. Því hefði mátt segja við Gorbachev: Sovétríkin hafa haldið Austur-Evrópu í heljargreipum í áratugi og við fordæmum þig fyrir alla þá pólitísku fanga sem land þitt hefur í haldi. Og gagnrýna hefði mátt Reagan fyrir ýmislegt líka. Ekkert af þessu gerðum við hins vegar. Við höfðum um áratugi átt mikil viðskipti við báðar þessar þjóðir og sýndum leiðtogum þeirra staka virðingu án þess að í því fælist stuðningur við hvað eina sem ríki þeirra höfðu tekið sér fyrir hendur. Við rákum stillilega utanríkisstefnu þar sem greint var á milli stjórnmála og verslunarviðskipta og lögðum áherslu á að gæta fyrst og fremst hagsmuna íslensku þjóðarinnar. En hvernig er utanríkisstefna Íslands nú? Hún virðist vera þannig að ef komið er auga á eitthvert óréttlæti í heiminum er farið af stað og gripið til hörðustu aðgerða sem völ er á, jafnvel umfram aðrar vestrænar þjóðir. Við höfum hætt öllum viðskiptum við Rússa sem hefur kostað okkur milljarða meðan aðrar þjóðir Evrópu hafa haldið áfram margvíslegum viðskiptum við þá. Skaginn fór á hausinn á Akranesi sem átti afgerandi þátt í því að þáverandi utanríkisráðherra varð að finna sér nýtt kjördæmi og núverandi utanríkisráðherra ákvað að slátra milljarðafyrirtækinu Vélfagi vegna lítt sannaðra tengsla við Rússland. Við lögðum niður sendiráð okkar í Moskvu og vorum við eina þjóðin sem það gerði og segir það sína sögu. Ekki bætir um sú eftiráskýring að það hafi ekki síst verið gert vegna kjötbita sem fundist hafi í kæliskáp grænmetisætu starfandi í sendiráðinu. Utanríkisstefna Íslands tekur nú iðulega sáralítið mið af hagsmunum þjóðarinnar og þetta þarf að breytast. Það er kominn tími til að gæta á ný íslenskra hagsmuna fyrst og síðast. Ég lýsi yfir þeirri von minni að svo megi verða hið allra fyrsta og að Íslandi verði ekki flækt í mál sem það getur ekki haft raunhæf áhrif á til gagns. — Þökk fyrir, virðulegi forseti.