Evrópska efnahagssvæðið Virðulegur forseti. Það er alveg rétt, það eru alls konar forgangsreglur sem eru lögfestar í íslenskan rétt og þær byggja á því að sérreglur gangi framar almennum reglum. Það liggur fyrir og það er enginn ágreiningur um það. Ég geri heldur engan ágreining við hæstaréttardómana eins og þeir hafa verið, þeir eru algerlega eðlilegir og í fullkomnu samræmi við íslensk lög og EES-réttinn og ætti ekki að koma neinum manni á óvart að skýrum lagatexta verði ekki vikið fyrir einhverri reglugerð frá Evrópusambandinu þótt hún sé innleidd t.d. eða innleiddum rétti að öðru leyti. Þannig að þetta er allt eðlilegt. Ég hef ekki skýringar á því af hverju Hæstiréttur tók fljótlega eftir EES-samninginn að dæma öðruvísi og veita einhvern forgang gegn skýrum ákvæðum íslenskra laga. Gæti það verið vegna þess að Hæstiréttur er skipaður fólki og dómstólar gera líka mistök stundum? Gæti það verið að menn þyrftu að horfa í það? Ef menn hafa fylgst með dómaframkvæmd Evrópudómstólsins — það er reyndar til að æra óstöðugan að fylgjast með dómaframkvæmd Evrópudómstólsins, hann kveður upp mörg hundruð dóma á ári hverju um bara ágreining um túlkun á reglum og lögum Evrópusambandsins. Það er daglega uppi ágreiningur um þetta. Vandinn við EES-réttinn eins og hann hefur þróast er ekki EES-samstarfið heldur einmitt Evrópusambandið og reglusetningin þar sem hún er að verða flóknari, opnari, matskenndari og hefur farið meira úr tilskipunarforminu yfir í reglugerðarform en er samt mjög opin og mjög háð túlkunum. Og það er það sem ég hræðist, innleiddar reglur sem eru háðar túlkunum erlendis.