Evrópska efnahagssvæðið Frú forseti. Ég þakka hv. þingmanni andsvarið. Ég ætla að leyfa mér að nefna fjarstaddan einstakling nú sem oftar. Ég á ekki í neinum vandræðum með að hrósa Árna Páli Árnasyni fyrir aðkomu hans að Icesave-málinu. Hann stóð sannarlega í lappirnar þá og fékk litlar þakkir fyrir, var raunar allt að því stjaksettur af ákveðnum ráðherrum ríkisstjórnarinnar á þeim tíma fyrir framgöngu sína. Fyrir það ber að þakka og ég geri það hér með. Það hefur aldrei verið neinn feluleikur og ég hef gert það ítrekað á hinum ýmsu sviðum en það breytir ekki eðli og tímalínu þess máls sem við ræðum nú og ákvarðana sem eru teknar þar að lútandi. Ég veit bara að ef við hefðum klárað Icesave-málið hér heima eins og meiri hluti þeirra sem réðu í ríkisstjórn þess tíma vildi þá hefði guð sannarlega þurft að blessa okkur, eins og ég sagði áðan. En hv. þingmaður ítrekaði spurninguna um hvers við værum bættari ef við hrindum þeirri málsókn sem nú hefur verið flaggað okkur á hendur. Þá erum við með það íslenska regluverk sem við þekkjum og er gildandi réttur og við innleiðum ekki þá réttaróvissu gagnvart gildandi rétti sem mun ganga yfir verði tillaga utanríkisráðherra samþykkt eins og hún liggur fyrir. Það er ekki þannig að mig langi að fara og verjast eða að teknar verði upp varnir fyrir okkur bara til að taka einhvern slag þarna úti. Ég segi þetta bara því ég tel að það sé skynsamlegt. Rætt hefur verið í dag, og ég held að hæstv. ráðherra hafi sagt að það væru innan við tíu mál sem hefðu komið upp á öllum líftíma EES-samningsins, innan við tíu mál. Við erum hér með fulla dómstóla alla daga og Evrópudómstóllinn kveður upp nokkur hundruð úrskurði á ári. Þetta eru fá mál, fá tilvik sem við getum brugðist við ef pólitískur vilji er til, rétt eins og gert var gagnvart reglum um Fæðingarorlofssjóð.