Evrópska efnahagssvæðið Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þm. Diljá Mist Einarsdóttur fyrir ágæta ræðu sem fór um víðan völl. Við vitum að við eigum áhugavert sumar að baki þar sem íslenskur almenningur fékk það í fangið að taka stóra ákvörðun. Sú ákvörðun var tekin og við ætlum að virða hana og eina leiðin er áfram. Ég hef engan áhuga á því að karpa hér um það hvort það hafi verið rétt eða röng ákvörðun vegna þess að í lok dags, og þegar upp er staðið, var það rétt ákvörðun vegna þess að íslenska þjóðin tók hana, hvort sem mér þótti það skynsamlegt og æskilegt ferli að fara af stað í að sækja um aðild að Evrópusambandinu eða ekki. Það mál er frá, þessi ríkisstjórn mun ekki sækja um aðild að Evrópusambandinu. Ég er talskona þess að draga línu í sandinn. Mér finnst það hafa verið gert en það er samt staðreynd að um það var hvorki rætt né spurt hvort draga ætti umsóknina formlega til baka. Það var ekki hluti af þeirri þingsályktun sem samþykkt var í vor og leiðbeiningar landskjörstjórnar eru til vitnis um það að ástandið er óbreytt. En við getum kannski geymt þá umræðu þar til síðar þegar tekist verður á um fyrirliggjandi þingsályktunartillögu sumra stjórnarandstöðuþingmanna um formlega afturköllun, en ég ætla ekki að verja tíma mínum hér í það. Ég vil spyrja hv. þingmann: Hér eru nefnd atriði sem varða það að við ætlum að nýta heimildir okkar innan EES til að stunda hér málsvörn fyrir Ísland í hagsmunagæslu. Ég væri til í að fá nánari upplýsingar um það hvað hv. þingmaður á við með því vegna þess að hagsmunagæslan er stóra verkefnið okkar en ekki bókun 35. Hér er talað um gerbreytta stöðu. Var það ekki fyrirséð af hálfu Sjálfstæðisflokksins að það gæti orðið afleiðingin að hér yrði höfðað samningsbrotamál af hálfu ESA? Hvernig er staðan svona gerbreytt og hvað væri unnið með því að fara í dómsmál í stað þess að leysa þetta hér?