Evrópska efnahagssvæðið Herra forseti. Ég þakka hv. þm. Nönnu Margréti Gunnlaugsdóttur fyrir andsvarið. Það er vissulega svo, og ég er ekki neitt að reyna að draga fjöður yfir það, að það er sannarlega ágreiningur um hvort þetta sé á skjön við ákvæði stjórnarskrár. Nú hef ég það ekki á takteinum en ég hygg að það hafi verið þannig kannski líka 1992, að það hafi verið ágreiningur um hvort samningurinn væri á skjön við stjórnarskrá. Það var samt sem áður farin sú leið að innleiða hann og samþykkja lög þar sem hann var innleiddur. Þannig að ég hugsa að á hverjum tíma þurfi að taka afstöðu til þess. Trúum við því að við séum að fara á skjön við stjórnarskrá? Og ef við trúum því að svo sé ekki getum við haldið áfram með málið. Þannig að ég held að það sé niðurstaðan og ég held að það væri niðurstaða sem ég myndi styðja. Ég vil taka undir með hv. þingmanni að gæði lagasetningar eru grundvallaratriði. Ég held að það væri hægt að komast hjá því að það þyrfti nokkurn tíma að reyna á svona reglu ef við hér á hinu háa Alþingi myndum gæta að því hvernig við setjum lög. Og ef lög eru hér til meðferðar í nefndum og á þinginu hlýtur að eiga að geta komið í ljós hvort ákvæði frumvarpanna sem hugsanlega verða að lögum síðar séu á skjön við önnur lög. Mér finnst það eiginlega svona grundvallaratriði sem við þurfum að geta skoðað. Ég gerði það reyndar viljandi hér í lok ræðu minnar áðan að tala ekki um niðurstöðu EFTA-dómstólsins. Auðvitað er það þannig að þegar farið er í dómsmál þá vitum við ekki niðurstöðuna. Það er eðli dómsmála og kannski verður það bara þannig að við munum fá þá niðurstöðu að við getum haldið áfram að vera með 3. gr. laganna eins og hún er. Það getur vel verið. En við getum líka fengið að við þurfum að innleiða með þeim hætti sem við erum að gera núna. Við getum hugsanlega fengið þá niðurstöðu að það þurfi að innleiða þetta með einhverjum hætti sem er enn meira íþyngjandi en við erum að tala um hér.