gjaldtaka af erlendum ferðamönnum Virðulegi forseti. Eftir þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst síðastliðinn hóf ríkisstjórnin skyndilega að tala um mikilvægi þess að standa vörð um EES-samninginn og það er óhætt að taka undir mikilvægi þess. Það kom því á óvart þegar hæstv. atvinnuvegaráðherra lagði frumvarp um náttúru- og innviðagjald í samráðsgátt þar sem kveðið er á um gjaldskyldu ferðamanna sem heimsækja Gullfoss, Geysi og Þingvelli, þrjá ferðamannastaði í Bláskógabyggð. Í frumvarpinu felst að þeir sem hafa skattalega heimilisfesti annars staðar en á Íslandi þurfi að greiða 4.500 kr. á meðan þeir sem hér búa eru undanþegnir gjaldinu. Slík mismunun á gjaldskyldu á grundvelli skattalegrar heimilisfesti telst óbein mismunun á grundvelli ríkisfangs og brýtur gegn 4. gr. EES-samningsins, líkt og fram kom í dómi Evrópudómstólsins í máli framkvæmdastjórnarinnar gegn Ítalíu frá árinu 2001. Þar hafnaði dómstóllinn þeirri málsvörn ítalskra stjórnvalda að mismunun á grundvelli skattalegrar heimilisfesti væri réttlætanleg á þeim grundvelli að þeir sem byggju á Ítalíu hefðu þegar tekið þátt í fjármögnun ferðamannastaða með almennum skattgreiðslum. Því var sem sagt hafnað af Evrópudómstólnum. Þetta er sama málsvörn og lagt er upp með í greinargerð með drögum að frumvarpi hæstv. ráðherra. Ég vil því spyrja hæstv. atvinnuvegaráðherra í fyrsta lagi hvort hún þekki til einhverra dómafordæma Evrópudómstólsins eða EFTA-dómstólsins þar sem mismunun við gjaldskyldu byggð á skattalegri heimilisfesti var ekki talin brjóta gegn EES-samningnum. Í öðru lagi vil ég spyrja ráðherra hvort hún telji að unnt væri að ná markmiðum frumvarpsins, sem eru álagsstýring á ferðamannastaði og að tryggja kostnaðarþátttöku þeirra sem nýta náttúruauðlindir, án þess að mismuna einstaklingum á grundvelli ríkisfangs.