um breytingu á lögum nr. 139/2003,
um tímabundna ráðningu starfsmanna.
(Lagt fyrir Alþingi á 137. löggjafarþingi 2009.)
1. gr.
Í stað orðanna „innan þriggja vikna“ í 2. mgr. 5. gr. laganna kemur: innan sex vikna.
2. gr.
Lög þessi eru sett til innleiðingar á tilskipun ráðsins 1999/70/EB, um rammasamninginn
um tímabundna ráðningu sem Evrópusamband verkalýðsfélaga (ETUC), Samtök evrópskra
iðn- og atvinnurekenda (UNICE) og Evrópusamtök fyrirtækja með opinberri eignaraðild
(CEEP) hafa gert, sem vísað er til í 32. lið a XVIII. viðauka samningsins um Evrópska
efnahagssvæðið eins og honum var breytt með ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar nr.
43/2000.
3. gr.
Lög þessi öðlast þegar gildi.
Athugasemdir við lagafrumvarp þetta.
Frumvarp þetta er lagt fram til að innleiða með fullnægjandi hætti tilskipun ráðsins
1999/70/EB, um rammasamninginn um tímabundna ráðningu sem Evrópusamband verkalýðsfélaga (ETUC), Samtök evrópskra iðn- og atvinnurekenda (UNICE) og Evrópusamtök
fyrirtækja með opinberri eignaraðild (CEEP) hafa gert. Eftirlitsstofnun EFTA gerði athugasemdir við 2. mgr. 5. gr. laganna í kjölfar þess að Evrópudómstóllinn komst að þeirri niðurstöðu að reglur sem kveða á um að nýr ráðningarsamningur verði ekki talinn taka við af eldri
samningi þegar lengri tími en 20 virkir dagar líða milli þess að samningar milli sömu aðila
eru gerðir væru í andstöðu við tilgang tilskipunarinnar sem er að koma í veg fyrir misnotkun
á tímabundnum ráðningum, sbr. dóm í máli nr. C-212/04 Adeneler.
Við smíði frumvarps þessa var haft samráð við Alþýðusamband Íslands, Bandalag starfsmanna ríkis og bæja, Bandalag háskólamanna, starfsmannaskrifstofu fjármálaráðuneytis,
Samband íslenskra sveitarfélaga og Samtök atvinnulífsins. Áhersla er lögð á að meginreglan
á íslenskum vinnumarkaði er sú að starfsmenn eru ráðnir ótímabundið enda ríkir hér ákveðinn sveigjanleiki í ráðningum sem ætlað er að auðvelda fyrirtækjum að bregðast við sveiflum
í starfsemi þeirra. Samkomulag varð um að leggja til við félags- og tryggingamálaráðherra
að nýr ráðningarsamningur teljist taka við af öðrum samningi sé hann framlengdur eða ef nýr
tímabundinn samningur kemst á milli sömu aðila innan sex vikna frá lokum gildistíma eldra samnings í stað þriggja vikna. Þykja sex vikur hæfilegur tími í þessu tilliti og talinn ná tilgangi laganna við að koma í veg fyrir misnotkun á tímabundnum ráðningum. Er efni frumvarps þessa í samræmi við þá tillögu. Svo virðist sem ágreiningur um ætlaða misnotkun á
tímabundnum ráðningarsamningum hafi ekki komið oft til kasta íslenskra dómstóla og má
því ætlað að þessi breyting komi til með að hafa lítil áhrif á tímabundnar ráðningar á innlendum vinnumarkaði.
Fylgiskjal.
Fjármálaráðuneyti,
fjárlagaskrifstofa:
Umsögn um frumvarp til laga um breytingu á lögum nr. 139/2003,
um tímabundna ráðningu starfsmanna.
Með frumvarpinu er lagt til að nýr ráðningarsamningur teljist taka við af öðrum samningi
sé hann framlengdur eða ef nýr tímabundinn samningur kemst á milli sömu aðila innan sex
vikna frá lokum gildistíma eldri samnings í stað þriggja vikna. Frumvarpið er lagt fram til
að innleiða með fullnægjandi hætti tilskipun nr. 1999/70/EB, um rammasamning um tímabundna ráðningu.
Verði frumvarpið óbreytt að lögum verður ekki séð að það hafi í för með sér aukin útgjöld
fyrir ríkissjóð.