Frú forseti. Ég þakka hv. þingmanni og formanni Sjálfstæðisflokksins fyrir þessa spurningu. Það gleður mig hverja stund sem ég sé að hv. þingmaður hefur áhuga á Evrópusambandinu og sérstaklega gleður það mig að hann hefur, eins og ég, gefið sér tíma til að lesa þessa þykku framvinduskýrslu. Hann hefur komist að því, eins og ég, að í botninn er hún mjög svipuð þeirri sem kom hér í febrúar og sýnir fram á að Ísland er ákaflega hæft til að verða hluti af Evrópusambandinu.

Varðandi spurningu hv. þingmanns fór ég mjög rækilega yfir þetta í umræðum í gær. Við erum í aðlögun í hverri einustu viku í krafti EES-samningsins. Við innleiðum reglur, breytum jafnvel lögum og samþykkjum þingmál. Ég hef hins vegar sagt algjörlega skýrt að samningaviðræðurnar eru ekki aðlögunarviðræður.

Það sem út af stendur eru fyrst og fremst þau svið sem eru utan EES. Það eru sjór og land og það er alveg rétt hjá hv. þingmanni, það kemur fram algjörlega skýr afstaða hjá Evrópusambandinu um hvað það telur að við þurfum að gera. Með sama hætti hef ég sagt að það eru þessi atriði sem við munum semja um. Dæmi: Evrópusambandið telur að við þurfum að setja upp sex stofnanir innan landbúnaðargeirans. Ég er allt annarrar skoðunar sökum sérstöðu og smæðar landsins. Um þetta þurfum við að semja.

Ef það eru slíkar stórvægilegar breytingar sem þarf að ráðast í er það gert með þeim hætti að þegar komin er niðurstaða í samninga leggja menn fram áætlun um hvernig á að ráðast í að hrinda henni í framkvæmd og það verður ekki gert fyrr en búið er að gjalda jáyrði við umsókninni. Tíminn sem tekur þá við til að hrinda því í framkvæmd gæti verið frá því að þjóðaratkvæðagreiðslu sleppir og þangað til aðild tekur við. Það gætu verið tvö ár eins og hv. þingmaður sagði, ég skal ekkert um það segja, eða samkvæmt þeim tímafrestum sem um semst, en það er ekki verið að búa til neinn sérstakan tossalista. Svona verður þetta í þessum stærri málum sem máli skipta.