139. löggjafarþing — 72. fundur,  15. feb. 2011.

störf þingsins.

[14:17]
Horfa

Árni Þór Sigurðsson (Vg):

Frú forseti. Ég ætla að kveðja mér hljóðs vegna þess málefnis sem hv. þm. Sigurður Ingi Jóhannsson gerði að umtalsefni og fjallar um skipulagsmál í Flóahreppi og ýmis orð sem hafa fallið í garð hæstv. umhverfisráðherra þar að lútandi.

Ég vil taka fram að þessi dómur er ekki áfellisdómur um stjórnsýslu umhverfisráðherra og engir annmarkar eru taldir á stjórnsýslulegri meðferð ráðuneytisins. Héraðsdómur, sem Hæstiréttur staðfestir, gerir engar athugasemdir við málsmeðferðina hjá umhverfisráðherra eða ráðuneytinu og því er þessi dómur ekki áfellisdómur um stjórnsýslu ráðherra. Dómurinn lýtur fyrst og fremst að álitaefninu hvernig eigi að túlka 34. gr. þágildandi skipulags- og byggingarlaga. (Gripið fram í.) Í dómsmálinu var fyrst og fremst deilt um heimild framkvæmdaraðila til að standa straum af kostnaði við gerð aðalskipulags. Umhverfisráðherra taldi það ekki standast skipulagslög enda hafði þáverandi samgönguráðherra áður úrskurðað að 6. gr. samnings Landsvirkjunar og Flóahrepps, um greiðslu fyrir gerð skipulags, væri ólögmæt. (Gripið fram í: Það var rangt.) Á þessu byggði umhverfisráðherra m.a. afstöðu sína. Umhverfisráðherra fann heldur engar heimildir í skipulagslögum fyrir slíkri greiðslu við gerð aðalskipulags heldur eingöngu deiliskipulags og af hverju skyldi það þá vera í lögunum að sérstaklega sé tekið fram að það væri heimilt þegar deiliskipulag ætti í hlut? Jú, vegna þess að það voru frávik frá hinni almennu reglu. Þess vegna var eðlilegt að túlka lögin á þann veg að þar sem ekki væri slík heimild hvað aðalskipulag snertir þá væri slík greiðsla ekki heimil.

Það er mikilvægt að halda því til haga að Hæstiréttur staðfestir álit héraðsdóms, að samningar um greiðsluþátttöku framkvæmdaraðila geti ógnað réttaröryggi og almannahagsmunum, að hagsmunaaðili fái að greiða sérstaklega fyrir smíði reglugerða eða skipulags eins og í þessu tilfelli. Við getum alveg heimfært þetta upp á aðra þætti en umhverfismál, t.d. reglugerðina um fjármálafyrirtæki ef fjármálafyrirtækin ættu að semja það eða LÍÚ að kosta gerð vegna reglugerðar um kvótakerfið. (Gripið fram í.) Þetta eru prinsippspurningar sem við eigum að velta upp (Forseti hringir.) og hér er mikilvægt að almannahagsmunir séu hafðir að leiðarljósi og það var það sem umhverfisráðherra gerði.