útlendingar.

Frú forseti. Mat á áhrifum er dálítið áhugaverður þáttur í stjórnarmálum eins og þau eru framlögð vegna þess að fjárhagslegt mat er bara einn af, ef ég man rétt, 12 þáttum sem er hægt að líta til í áhrifamati samkvæmt tékklista sem Stjórnarráðið vinnur eftir. Það er hins vegar eini þátturinn sem er alltaf metinn, hinir eru stundum metnir. Það er stundum litið til t.d. áhrifa á jafnrétti kynjanna, mjög sjaldan litið til áhrifa á mannréttindi eða samræmi við alþjóðlegar mannréttindaskuldbindingar skoðað eitthvað ofan í kjölinn. Að það vanti í þessu máli, sem snertir svo mikil grundvallarmannréttindi hóps sem er almenn samstaða um allan heim að standa vörð um — við erum öll sammála um að fólk á flótta sé einn viðkvæmasti hópurinn sem fyrirfinnst og við erum bara með mekanisma til að ná utan um það á alþjóðavísu. Þótt það sé síðan meiningarmunur á milli landa á því hversu vel eigi að gera það þá er grunnhugsunin bara rótgróin: Fólk á flótta er hópur sem má ekki gleyma. En í þessu frumvarpi má alveg gleyma því að skoða mannréttindi þess hóps. Það er ágæt ábending.

Hér hefur líka verið rætt að það fólk innan stjórnarliðsins sem er kannski minnst spennt fyrir því að þetta mál nái fram að ganga treysti á okkur í stjórnarandstöðunni til að stoppa það enn einu sinni. Mig langar að velta upp hinni sviðsmyndinni, að það fólk sem er spenntast fyrir þessu máli treysti síðan á ákveðinn hluta stjórnarandstöðunnar til að hjálpa því að ná aftur inn (Forseti hringir.) ógeðslegustu ákvæðunum sem eru farin út. (Forseti hringir.) Ég held að hvort tveggja sé raunin. Það er rosalegur háskaleikur hjá stjórnarliðinu gagnvart mannréttindum fólks á flótta, (Forseti hringir.) þau eru bara að gambla með það.

(Forseti (LínS): Forseti vill minna hv. þingmann á að virða ræðutíma.)