Bráðabirgðaútgáfa.

153. löggjafarþing — 46. fundur,  10. des. 2022.

fjárlög 2023.

1. mál
[14:57]
Horfa

Ásthildur Lóa Þórsdóttir (Flf) (andsvar):

Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir andsvarið. Það er stórt spurt. Hún sagði réttilega að þetta er áhættufjárfesting. Þannig er það, það er orðið áhætta að kaupa sér húsnæði á Íslandi, þetta er áhættufjárfesting. Hún talaði líka um valmöguleika. Valmöguleikinn er næstum því eins og að þú færir inn í búð og það stæðu tvær kökur til boða, önnur þeirra væri ódýrari en það væri búið að setja laxerolíu út í hana. Endilega fáðu þér hana en þú verður reyndar veikur af henni um helgina í staðinn, þú verður veikur af henni. Þetta er í rauninni valmöguleikinn og það er ekki nóg því verðtryggð lán eiga í rauninni ekki að vera í boði fyrir neytendur. Það er bara þannig. Það er hins vegar alveg rétt sem hv. þingmaður segir að við erum í ástandi í dag þar sem fólk er að flýja aftur, því miður, í verðtryggðu lánin sem á eftir að valda því stórfelldum skaða. Ég fór nú yfir það í ræðu í gær að 30 millj. kr. verðtryggt lán sem tekið var fyrir fimm árum verður komið niður í höfuðstólinn, 30 milljónir, eftir 39 ár og þá þarf að borga 30 milljónir á einu ári, 2,5 millj. kr. á mánuði. Miðað við það þyrftu laun að vera komin í 14 milljónir. En ef laun væru komin í 14 milljónir væri lánið orðið samsvarandi hærra, skiljið þið. Þetta er bara dæmi sem gengur ekki upp og við verðum að finna aðrar lausnir fyrir fólk sem er í vandræðum. Það er hægt að lengja í lánum. Það er hægt að færa það sem fólk ræður ekki við aftan við lánið. Það eru alls konar lausnir til. En við eigum aldrei að nota ástand eins og þetta sem ástæðu eða afsökun til þess að koma fólki í gildru sem það jafnvel sleppur aldrei út úr og á eftir að borga fyrir, það sem við erum að upplifa núna, alla ævi.