úrvinnslugjald.

Frú forseti. Ég ákvað að halda upp á þetta síðara andsvar með því að hafa frumvarpið með mér. Það er það stórt að ég legg ekki í það orkunnar vegna að taka það með í bæði skiptin. Lögin sem þetta frumvarp er í rauninni til innleiðingar á voru samþykkt í júní 2021, það er eitt og hálft ár síðan. En málið kemur ekki fram fyrr en bara í þar síðustu viku þannig að þótt menn hafi verið að vanda sig og búa til umbúðalíkan og allt svoleiðis þá er þetta ansi langur tími. En við þekkjum náttúrlega sögur af því hvernig hefur gengið að vinna hluti í gegnum stjórn úrvinnslusjóðs. Við eigum skýrslu frá Ríkisendurskoðun sem er til umfjöllunar í þinginu þessa dagana þar sem kemur skýrt fram t.d. að samsetning stjórnarinnar gerir henni erfitt fyrir að ná saman um hluti eins og gjaldskrá. Það hefur væntanlega haft einhver áhrif á þá töf sem hefur orðið á því að þetta frumvarp gæti litið dagsins ljós. En vegna þess að stjórnin gat ekki komið sér saman um gjaldskrá þá vaknar spurningin: Hefði ráðuneytið átt að stíga miklu fyrr inn í þann ágreining varðandi þetta lykilatriði við framkvæmd laga um hringrásarhagkerfið? Hefði ekki átt að renna upp fyrir ráðuneytinu að það að ákveða gjaldskrá væru mögulega bara hlutverk ráðuneytisins en ekki stjórnarinnar sem er meira framkvæmdaraðili með úrvinnslukerfinu? Ráðuneytið hefði ekki þurft að skera á einhvern hnút á milli ólíkra hagsmunaafla í stjórninni ef það hefði einfaldlega tekið að sér að hafa þessa stefnumarkandi ákvörðun í stóru myndinni frekar en að útvista þeirri ákvörðun til ansi fjölbreytilega samsettrar stjórnar. Við sjáum það svart á hvítu í skýrslu Ríkisendurskoðunar að hún er þannig samsett að það er varla við því að búast (Forseti hringir.) að hún geti náð niðurstöðu í málum þar sem hagsmunirnir toga í ólíkar áttir.