menningarminjar.

Frú forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir prýðisgóða ræðu. Ég veit að hann hefur mikla og góða þekkingu á þessum málaflokki, bæði í skipulagsmálum og húsafriðun, og minnist m.a. svokallaðrar hverfisverndar, sem er afar mikilvæg í verndun húsa og verndun götumyndar og bæjarmyndar, en hv. þingmaður er, ef ég man rétt, höfundur að því og vil ég þakka honum sérstaklega fyrir það. Í ræðunni nefndi hann sérstaklega ártalið 1930 og færði ágætisrök fyrir því. En ég hjó sérstaklega eftir því sem hv. þingmaður sagði varðandi áhugaleysi Reykjavíkurborgar á húsafriðun. Ég er alveg sammála hv. þingmanni, og maður sér það bara á umsögn Reykjavíkurborgar, að það virðist vera takmarkaðar áhugi á því að friða gömul hús og varðveita þau. Eins og hv. þingmaður kom inn á þá eru sumar erlendar borgir mjög eftirsóttur áfangastaður ferðamanna einfaldlega vegna þess að þær eiga mjög fallega gamla miðbæi. Hv. þingmaður nefndi Prag sem dæmi. Það er önnur borg, af því að Úkraína er oft nefnd núna, sem heiti Lviv sem á einstaklega fallegan miðbæ. Þangað sækja milljónir ferðamanna, þetta er nálægt landamærum Póllands, eða sóttu fyrir stríð alla vega. Þannig að húsagerð, þessi gamla húsagerð og varðveisla þeirra er aðdráttarafl fyrir ferðamenn. Mig langar að spyrja hv. þingmann: Hver er hans skoðun og hvers vegna heldur hann að Reykjavíkurborg sé svona yfir höfuð áhugalaus um þessi mál, sem við höfum augljóslega séð um langt skeið?