Bráðabirgðaútgáfa.

153. löggjafarþing — 49. fundur,  14. des. 2022.

meðferð einkamála o.fl.

278. mál
[20:56]
Horfa

Eyjólfur Ármannsson (Flf):

Virðulegur forseti. Ég vil taka undir með hv. þm. Helgu Völu Helgadóttur og fagna því sem segir í þeirri breytingartillögu sem hér hefur verið gerð, að 12. gr. frumvarpsins hafi verið felld niður, sem segir, með leyfi forseta:

„Ef óskað er eftir framlengingu gæsluvarðhalds og slík krafa er tekin fyrir af dómara áður en það rennur út fellur það ekki niður meðan á slíkum fresti stendur.“

Ég fagna því að þetta hafi verið tekið út. Ég tel þetta ekki standast raunverulega stjórnarskrárákvæði eða mannréttindasáttmála Evrópu þar sem einstaklingur myndi þurfa að vera í gæsluvarðhaldi eftir að gæsluvarðhaldsfresti lyki. Á meðan dómari er að taka framlenginguna til úrskurðar, á meðan dómari er að taka fyrir beiðni um framlengingu gæsluvarðhaldsúrskurðar, mun einstaklingur þurfa að sitja í gæsluvarðhaldi eftir að fyrri úrskurðinum lýkur. Þetta tel ég ekki standast stjórnarskrá þar sem frelsissvipting verður að byggja á dómsúrskurði. Fyrri dómsúrskurður er liðinn, gæsluvarðhaldsúrskurður er liðinn, fallinn úr gildi, og þá getur einstaklingur þurft að sæta því að sitja í fangelsi eftir að hann er liðinn.

Ég tel ekki ástæðu til að fara að öðru leyti yfir frumvarpið, það er gert í nefndaráliti sem ég er samþykkur, en ég vildi taka fram að ég tel það vera mikilvægt mál að við skulum geta tekið þetta út. Ef það kemur önnur breyting þá vonandi mun hún standast það sem sem ég tel stjórnarskrá og mannréttindasáttmála, að það sé mikilvægt að einstaklingar séu einungis í gæsluvarðhaldi samkvæmt gæsluvarðhaldsúrskurðum dómara en ekki lengur.