útlendingar.
Forseti. Þegar ég hef verið að spyrja um umsækjendur um alþjóðlega vernd sem hafa þegar fengið vernd annars staðar, t.d. í Grikklandi, þá hefur vinnuferlið komið mér á óvart. Stjórnvöld segja ekki: Ó, já, þú ert frá Sýrlandi, eða eitthvað svoleiðis, og ert búinn að fá vottaða stöðu sem hælisleitandi, kominn með alþjóðlega vernd, og við bara samþykkjum það. Nei, þá er ekki verið að fara aftur í ferlið til að athuga hvort viðkomandi uppfylli allar kröfurnar, við erum ekki að fara að endurvotta það sem Grikkland gerði og komst að niðurstöðu um að viðkomandi ætti rétt á alþjóðlegri vernd. Við erum að fara í nýtt ferli, þar sem spurt er: Á viðkomandi rétt á alþjóðlegri vernd frá dvöl í Grikklandi? Er það Grikkland sem er að valda þeim vanda að viðkomandi er að sækja um alþjóðlega vernd, er það vegna stöðu hans í Grikklandi? Mér finnst áhugavert að velta því fyrir sér þar sem við lendum í þessum vanda með mjög fá önnur lönd. Við erum t.d. ekki að fá fólk sem hefur fengið alþjóðlega vernd í Noregi hingað. Enda ekki þörf á því, það fólk fær örugglega ágætisþjónustu í Noregi, annað en í Grikklandi. Þetta snýst því aðallega um flóttafólk sem hefur fengið alþjóðlega vernd í Grikklandi, Ítalíu og Ungverjalandi þar sem réttur þessa fólks til þjónustu er í raun ekki sá réttur sem það ætti að njóta samkvæmt alþjóðlegum skuldbindingum.
Út frá því sem þingmaður Vinstri grænna, hv. þm. Jódís Skúladóttir, sagði í Silfrinu um helgina má þá velta fyrir sér: Gætu grískir aðilar, sem eru ekki með aðgang að heilbrigðiskerfinu o.s.frv., þá komið hingað og fengið alþjóðlega vernd? Nei, af því að þau eru með önnur réttindi til frjálsrar farar á milli landa í Evrópu. Og af hverju ekki þau sem hafa þá fengið alþjóðlega vernd? Af hverju erum við þá ekki bara að taka við því fólki eins og um aðra íbúa innan EES-svæðisins sé að ræða? Nei, þú ert með alþjóðlega vernd í Grikklandi, þú bara heldur þig þar, í staðinn fyrir að fólk komi bara eins og hver annar EES-íbúi og bara: Gjörðu svo vel, farðu að vinna og hafðu það gott, hvernig sem við orðum það. Af hverju erum við að fara í nýtt ferli þegar svona stendur á? Af hverju erum við ekki að reyna að dreifa álagi í kerfinu í Evrópu, flóttamannakerfinu, með þeim tækjum og tólum sem EES-samstarfið býður upp á? Nei, við erum ekki þar.
Ég ætla þá aðeins að fjalla um sjöunda atriðið í frumvarpinu sem eru tafir á ábyrgð umsækjanda — ég hef kannski ekki tíma til þess, það er eiginlega stærra en það þó að ákvæðið sem slíkt sé tiltölulega einfalt, það er mjög opið ákvæði til túlkunar. Ef það er metið sem svo að umsækjandi um alþjóðlega vernd hafi tafið umsókn sína á einhvern hátt, t.d. með því að mæta ekki í læknisviðtal, þá er hann bara ekki samvinnuþýður og missir öll réttindi til þjónustu o.s.frv., bara kviss, bang, búmm. Þetta er ákvæði sem þarf að fjalla gríðarlega vel um af því að þetta hefur áhrif á svo mörgum sviðum og víxlverkandi áhrif þessa varðandi undanþágur í öðrum ákvæðum eru bara eitthvað sem er erfitt að sjá fyrir. Við erum ekki með fulla mynd (Forseti hringir.) af því hvernig þetta verður í framkvæmd eins og svo margt annað í frumvarpinu. Ég bið virðulegan forseta um að setja mig aftur á mælendaskrá.
