útlendingar.
Frsm. 3. minni hluta allsh.- og menntmn. (Arndís Anna Kristínardóttir Gunnarsdóttir) (P):
Frú forseti. Ég biðst afsökunar á að hafa verið sein hérna upp í pontu. Maður tyllir sér hér í hliðarsal til að geta drukkið kaffi, það má ekki í þingsal. Talandi um mannréttindabrot — nei, ég segi svona. Auðvitað erum við hér að tala um raunveruleg mannréttindabrot.
Ég er að fara yfir 4. gr. frumvarpsins þar sem lagðar eru til breytingar á lögum þess efnis að lögreglu verði heimilt að afla vottorða frá heilbrigðisyfirvöldum um líkamlegt og andlegt heilbrigði útlendings. Hvers vegna er þetta alvarlegt? Nú kemur fram í greinargerð með þessu ákvæði í frumvarpinu að það sé þannig, eins og þingmönnum meiri hlutans hefur orðið tíðrætt um, að þegar þú hefur fengið synjun um dvalarleyfi hér á landi þá ber þér að fara úr landi. Ókei. En hvers vegna skiptir máli að farið sé eftir þeim heilbrigðisvottorðum sem aflað er, eða sem lögð eru fram, í tengslum við slíkan flutning? Og nú hef ég áfram í huga mál albönsku konunnar sem flutt var úr landi samkvæmt áliti trúnaðarlæknis Útlendingastofnunar sem mat það sem svo að hún væri alveg fær til flugs þó að hún hefði ekki hitt konuna eða skoðað hana og byggði það mat sitt á gögnum málsins eða eitthvað slíkt þrátt fyrir að fyrir lægju gögn frá heilbrigðisstarfsmönnum sem höfðu skoðað konuna nokkrum klukkutímum áður og sagt: Nei, hún á ekki að fara í flug, þessi kona. Landlæknir úrskurðar síðan og segir að þetta hafi verið ólögmætt, að þessi trúnaðarlæknir hafi brotið lög við útgáfu umrædds flugfærnisvottorðs sem kom frá trúnaðarlækni Útlendingastofnunar en ekki frá heilbrigðisyfirvöldum. En í fréttinni, sem fjallar um þennan úrskurð landlæknis um að lög hafi verið brotin, er viðtal við lögmann konunnar. Ég ætla að lesa upp úr fréttinni, með leyfi forseta:
„Claudia segir málið hafa tekið mjög á albönsku konuna sem nú er stödd í heimalandinu. Ferðalagið hafi tekið um sólarhring og hún hafi verið látin fara í það gegn vilja sínum. Í úrskurði landlæknis segir að málið hefði getað endað ver af því konan hefði getað verið með fyrirburafæðingu í ljósi fyrri sögu hennar og einmitt verið með meðgöngueitrun eða blóðtappa, sérstaklega því hún fór í svo langt flug. Það er alveg ljóst að læknirinn hefur brotið lög á margvíslegan hátt þannig að umbjóðandi minn mun leita réttar síns, sérstaklega í ljósi þess að hún er enn að lifa við afleiðingar þessara brota, segir Claudia.“
Í nýlegum fréttum kemur síðan fram, líkt og ég minntist á hér áðan, að ríkið hefur viðurkennt bótaskyldu í þessu máli.
Ég velti því fyrir mér — þegar hv. þingmenn meiri hlutans hneykslast ægilega þegar ég tala um að þetta frumvarp sé ómannúðlegt og að það byggi á fordómum og fyrirlitningu gagnvart fólki á flótta; og ég meina það af öllu hjarta, þetta er ekki pólitísk píla eða neitt slíkt — hvers vegna þau eru svona undrandi á þessu orðfæri mínu þegar það er alveg ljóst að tilgangur þessa frumvarps, tilgangur þessara breytinga á lögum, er að setja lagastoð undir ólögmæta framkvæmd Útlendingastofnunar.
Í upphaflegri útgáfu frumvarpsins var gengið mun lengra en þar eru ákvæði sem eru svo ógeðfelld að þegar ég var að rifja það upp hér rétt áðan var ég hálfpartinn eftir mig, ég átti bágt með að halda ræðuna mína eftir það. Þar voru lagðar til heimildir til þess að þvinga fólk í læknisrannsóknir og annað slíkt. Þetta þykir Útlendingastofnun eðlilegt. Þetta þykir þeim í lagi. Þeim þykir í lagi að fá álit læknis sem hefur ekki hitt konu til að trompa vottorð heilbrigðisstarfsmanna. Til hvers? Hvers vegna vinnur stofnunin með þessum hætti? Það er alveg ljóst að það eru einhver viðhorf þarna, viðvarandi, kerfisbundin, sem eru ómannúðleg. Þetta eru ómannúðleg viðhorf sem stýra framkvæmd Útlendingastofnunar. Þetta frumvarp, sem vonandi verður ekki að landslögum, byggir á þeirri ómannúðlegu framkvæmd. (Forseti hringir.) Tilgangur þessa frumvarps er að lögfesta þessa ómannúðlegu og ólöglegu framkvæmd.