grunnskólar.

Virðulegi forseti. Ég vil þakka hv. þm. Ágústi Bjarna Garðarssyni fyrir sterkt innlegg og innkomu, enda með mikla reynslu úr bæjarpólitíkinni heima í Hafnarfirði. Þar var mjög mikilvægt skref tekið sem er fagnaðarefni. Það sem ég sá alltaf fyrir mér á sínum tíma, fyrir þessum 500 árum síðan þegar maður var í ráðherrastól og barðist fyrir þessu ákvæði, er að sveitarfélögin myndu nýta sér þetta og nú hefur Hafnarfjörður gert það, áður Garðabær og fleiri sveitarfélög sem ég hef ekki alveg tölu á.

Til að fjölga skólum þarf rekstrargrundvöllurinn náttúrulega að vera tryggur, en ég held að hvatar þurfi að vera innbyggðir inn í menntakerfið sem slíkt til að fólk sjái líka félagslegan og menntunarlegan ávinning af því að setja á laggirnar skóla, annaðhvort sjálfstætt starfandi eða í samvinnu við sveitarfélög. En ég held líka að til þess að bjóða upp á sem mesta fjölbreytni — talandi um heima í Hafnarfirði, þá erum við þar með frábæra opinbera skóla en þeir eru ekki endilega líkir. Mér finnst það vera svolítið skemmtilegt að mismunandi áherslur eru innan skólanna eftir því hvernig skólastjórnin gefur tóninn. Við sjáum það t.d. líka hér í Reykjavík að sumir skólar hafa lagt meiri áherslu á raungreinar, skáklistina eða fleira meðan aðrir leggja áherslu á annað. Ég held að hluti af því að ýta undir valfrelsi í skólakerfinu fyrir börn og foreldra sé að þau geti séð skóla sem sinna af mikilli árvekni menningu, listum, íþróttum eða hvað það er. Því þarf að vera innbyggður hvati. Það fer ekkert endilega eftir því hvort við séum að hugsa um sjálfstætt starfandi eða opinbera skóla. Við þurfum bara góða skóla og almennt séð á Íslandi erum við lánsöm að vera með góða og sterka skóla. En það þurfa að vera hvatar í kerfinu og hvatar bæði fyrir skólastjórnendur og kennarana okkar til að stíga enn frekari skref (Forseti hringir.) inn í framtíðina með því að taka utan um börnin okkar. Það hafa þeir sannarlega gert á síðustu árum.