greinargerð um sölu Lindarhvols.

Virðulegi forseti. Það mál sem hér um ræðir snýst ekki eingöngu um upplýsingalög, um hin og þessi lögfræðiálit. Þetta snýst einnig um stærri hagsmuni. Þetta snýst um traust Alþingis, traust stjórnsýslunnar í landinu og menn reisa það ekkert með því að slá um það einhverri leyndarhyggju. Þessi hundruð milljóna — mögulega var þetta minna fé en hægt var að fá fyrir þetta en það er ekki alveg aðalatriðið hérna. Ég vil taka undir þá spurningu sem Bergþór Ólason kom með hérna sem er nauðsynlegt að fá svar við. Það er ekkert sem bannar þetta. Mér finnst forseti svolítið teygja og toga þá röksemd í svörum sínum til hv. þingmanns. Ég vil að forseti skoði það í raun og sanni nú á næstu dögum, í ljósi hinna ríku hagsmuna stjórnsýslunnar í landinu og trausts almennings á löggjafarvaldinu, að aflétta þessari leynd. Það hlýtur að vera þegar öllu er á botninn hvolft miklu verðmætara að skapa hér traust um störf, ekki bara Alþingis heldur einnig fjármálaráðherra. Það er ekki gert með þessari leynd. (BLG: Heyr, heyr.)