Bráðabirgðaútgáfa.

153. löggjafarþing — 82. fundur,  20. mars 2023.

aðgangur að heilbrigðisþjónustu.

[15:18]
Horfa

Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir (V):

Virðulegi forseti. Fréttir af landsþingi Vinstri grænna gefa mér tilefni til að koma hingað upp og spyrja hæstv. forsætisráðherra út í ályktun á þinginu um heilbrigðismál. Þar kom m.a. fram að heilbrigðisþjónusta ætti að miða að því að bæta lífsgæði og jöfnuð, óháð efnahag, búsetu og aðstæðum, og að einkarekstur í heilbrigðisþjónustunni ætti ekki að vera í ágóðaskyni. Undir þetta allt get ég tekið af heilum hug. Þessi fullyrðing er góð og gild. Staðreyndin er hins vegar sú að í stjórnartíð þessarar ríkisstjórnar, undir forsæti hæstv. ráðherra, fá þeir helst strax heilbrigðisþjónustu sem eru annaðhvort ríkir, frekir eða tengdir. Við sjáum að biðlistar eru að lengjast og lengjast. Þeir eru reyndar orðnir að sérstöku vörumerki þessarar ríkisstjórnar.

Ég vil því spyrja hæstv. ráðherra hvað þessi ályktun þýðir gagnvart einkareknum heilsugæslum eins og heilsugæslunni í Salahverfinu, eins og heilsugæslunni á Höfða eða í Lágmúla eða Læknavaktinni, allt heilsugæslur sem eru efstar í ánægjuvog almennings og þær veita góða þjónustu óháð efnahag. Það er líka búið að gera samninga eða samningur fyrirhugaður við Klíníkina til þess að draga úr biðlistum, stytta kvalir fólks sem er búið að vera vikum og jafnvel mánuðum og sum hver árum saman á biðlistum. Hvað þýðir þessi ályktun gagnvart þessum einkareknum heilsugæslustöðvum og sjálfstætt starfandi heilbrigðisstofnunum? Vill forsætisráðherra draga enn frekar úr aðgengi fólks að heilbrigðisþjónustu með því að fækka valkostum eða hvernig ber að túlka nákvæmlega þessa ályktun frá landsþingi Vinstri grænna?