hafrannsóknir og nýting sjávarauðlindarinnar.
Herra forseti. Ég er hingað kominn til að spyrja hæstv. matvælaráðherra nokkurra spurninga sem snúa að sjávarútvegsmálum. Sú staða virðist vera uppi núna að hún virðist hafa gleymt nánast öllu sem viðkemur þeim málaflokki sem stendur í stefnuskrá Vinstri grænna og sömuleiðis yfirlýsingum sínum áður en hún tók við embætti matvælaráðherra. Nú er hún fyrst og fremst hér auðmjúkur þjónn SFS, sem áður kallaði sig LÍÚ, og virðist stimpla hvert og eitt einasta frumvarp fyrst niðri í SFS áður en hún leggur það hér fram. Síðan er hún ekki í nokkurri stöðu til að ræða við Landssamband smábátaeigenda um nokkur mál. Verk hennar eru óskiljanleg. Það er eins og það hafi bara runnið á hana eitthvert kvótaæði þegar hún tók við embætti.
Sandkolinn var settur í kvóta og meira að segja sæbjúgun og grásleppan, sem eru ekki nokkur líffræðileg rök fyrir, hún ætlar að setja það líka í kvóta. Það er gert á mjög veikum líffræðilegum forsendum. Með þessu er hún að kvótasetja og um leið að einkavæða og er kannski komin í, eins og maður segir, eitt af þessum atriðum í Verbúðinni þar sem hún er að færa auðlindina upp á eitthvert viðskiptafat. Hún hefur lagt hér fram vinnu í nafni sátta og þeir sem hafa leitt þá vinnu eru þeir sem hönnuðu kerfið. Þeir lögðu til árið 2007 að það ætti nánast að hætta þorskveiðum í tvö ár. Það var farið að þeirra óskum og þorskveiðin var mjög mikið skorin niður með því fororði að það myndi skila afla það sem eftir væri, bara út öldina, yfir 300.000 tonnum. (Forseti hringir.) En sú leiðsögn gekk ekki eftir. Ég spyr því hæstv. ráðherra: Er eitthvert vit í því að láta svokallaða sérfræðinga, (Forseti hringir.) sem hafa sannarlega haft rangt fyrir sér, leiða starf og láta þá síðan að vera hluta af dílnum, áframhaldinu?
